ื่อคิดถึงสิ่งนี้ หัวใจของจางซิ่วเอ๋อก็เต้นแรง
ดั่งคำกล่าวที่ว่า หากหยางชุ่ยฮวาปฏิบัติต่อนางอย่างดี นางก็ควรจะต้องพูดอะไรสักอย่าง
นางไม่สามารถมอบเงินให้กับหยางชุ่ยฮวาโดยตรงได้ แต่นางสามารถมอบวิธีให้หยางชุ่ยฮวาไปหาเงินได้
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อมองหยางชุ่ยฮวาแล้วเอ่ยคำ “ท่านป้า นี่ไม่ใช่วันส่งท้ายปีเก่าหรือไร? ข้ามีสิ่งที่สามารถทำเงินได้ จึงอยากถามว่าท่านสนใจจะทำร่วมกันกับข้าหรือ อไม่?”
หยางชุ่ยฮวารู้สึกตื่นเต้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางอุทาน “ซิ่วเอ๋อ รีบกล่าวเถิด!”
หยางชุ่ยฮวาคิดมานานแล้วว่าจางซิ่วเอ๋อนั้นหาเงินได้ และแน่นอนว่าตอนนี้นางต้องการร่วมสร้างรายได้กับจางซิ่วเอ๋อ
และก่อนหน้านี้หยางชุ่ยฮวายังได้ลิ้มรสความหวาน
จางซิ่วเอ๋อบอกหยางชุ่ยฮวาเกี่ยวกับขนมเหนียนโถวเปา
ในเดือนก่อนเหนียนโถวเปากำลังขาดตลาด ดังนั้นนางจะร่วมกับหยางชุ่ยฮวาทำมันขาย และคงจะได้หลายตำลึงเงิน แม้จะดูเหมือนไม่มาก แต่ต่อให้ตระกูลโจวใช้เวลาหาเงินทั้งปีก็ยังไม่อาจมี 2 ตำลึงได้
หลังจากได้ยินเรื่องนี้ หยางชุ่ยฮวาคิดลังเล “เจ้าหาเงินได้จริงงั้นหรือ?”
จางชุนเถาขัดจังหวะด้วยการกล่าวว่า “เราเพิ่งขายขนมเหนียนโถวเปาใ
