เปาและข้อควรระวังต่าง ๆ
หยางชุ่ยฮวาจดจำทีละน้อย หากนางสามารถทำเงินได้จริง ๆ นางจะสามารถขายมันได้ปีละครั้ง และมันจะเป็นปีที่หาเงินได้มาก
หยางชุ่ยฮวาแทบจะรอไม่ไหว ดังนั้นนางจึงไม่กล่าวอะไรตอบจางซิ่วเอ๋อ และเดินออกไปหาซื้อของอย่างเร่งรีบ
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้ติดตามไป และนางก็เริ่มจัดการเรื่องของตัวเอง
นางซื้อของขวัญให้กับน้องสาวทั้งสามของตน
แม้แต่กับบัณฑิตจ้าวและจ้าวเอ้อร์หลาง จางซิ่วเอ๋อก็ซื้อของขวัญให้เช่นกัน
ปกติแล้วนางไม่ได้มอบอะไรให้พวกเขาเลย แต่นี่ไม่ใช่วันส่งท้ายปีเก่าอย่างนั้นหรือ?
ตั้งแต่ปีที่แล้ว ชีวิตของนางดีขึ้นมาก นางจึงยอมใกล้ชิดกับคนใกล้ตัวของนาง
ยิ่งไปกว่านั้น ของขวัญของบัณฑิตจ้าวและจ้าวเอ้อร์หลางล้วนใช้เงินเป็นจำนวนมากจริง ๆ แต่มันเป็นสิ่งที่พวกเขาควรได้รับ
สำหรับแม่โจวและจางต้าหูแล้ว จางซิ่วเอ๋อไม่สามารถซื้อสิ่งใดให้ได้ ซึ่งการที่จางซิ่วเอ๋อหาอาหารให้พวกเขาได้รับประทานทุกวันก็ถือเป็นความกตัญญูแล้ว เช่นนี้จางซิ่วเอ๋อจึงไม่มีควา ามผิด
นางซื้อของบางสิ่งที่จำเป็นในครัวเรือนกลับไปด้วย
ก่อนจะกลับ จางซิ่วเอ๋อก็นึกถึงเนี่ยหย่วนเฉียวและเถี่ยเสวียน
สองคนนั้นพยายามช่วยนางทำขนมเหนียนโถว
