กลับมา ทั้งคู่ก็ช่วยกันเคลื่อนย้ายสิ่งของด้วยรอยยิ้ม
ที่บ้านอากาศกำลังหนาว
จางซิ่วเอ๋อยกของบางสิ่งไปที่ห้องของเนี่ยหย่วนเฉียวโดยตรง
ห้องนี้กว้างขวาง ไม่มีตู้หรือของอื่น ๆ ส่วนห้องที่จางซิ่วเอ๋ออาศัยอยู่ ในนั้นเต็มไปด้วยสินสอดทองหมั้นมากมาย และนางคงไม่อาจใส่อย่างอื่นเข้าไปได้อีกนานโข
และคงไม่เป็นการดีนักที่ยอมให้บุรุษมาบ้านของตนตลอดเวลา
จางซิ่วเอ๋อมอบขนมที่นางให้สัญญากับจางซานหยาไว้ในคราวแรก
จางซานหยาหัวเราะอย่างสดใส “ข้ารักพี่หญิงของข้าที่สุด! ขอบคุณพี่หญิง!”
จางซิ่วเอ๋อหยิบพู่กันอันหนึ่งออกมา นางซื้อสิ่งนี้มาให้จ้าวเอ้อร์หลาง
“เอ้อร์หลาง นี่ของขวัญสำหรับเจ้า” จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม สี่สมบัติแห่งห้องหนังสือนั้นราคาแพงเกินไป นางไม่สามารถซื้อทั้งชุดได้ สำหรับนางแล้วคงทำได้เพียงซื้อพู่กัน
จ้าวเอ้อร์หลางรับสิ่งนี้ด้วยมือที่สั่นสะท้าน พู่กันก่อนหน้านี้ของเขาหักเพราะฝึกฝนมากเกินไป
ของสิ่งนี้มาได้ถูกเวลาเสียจริง
จางซิ่วเอ๋อหยิบถุงร้อนอุ่นมืออกมาแล้วส่งให้บัณฑิตจ้าว ร่างกายของบัณฑิตจ้าวอ่อนแอ หากมีสิ่งนี้เขาจะป่วยน้อยลง
บัณฑิตจ้าวรู้สึกเขินอายเล็กน้อยที่จะรับมัน เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งและใน
