นจัด
นางถูมือไปมา มองขึ้นไปยังหิมะที่ตกลงมาจากท้องฟ้า ก่อนจะเดินไปที่เตา ในใจก็คิดว่าคงจะต้องทำต้มจืดกินไปสักระยะหนึ่ง
หลังจากผลักประตูห้องครัวให้เปิดออก จางซิ่วเอ๋อชะงักเล็กน้อย
นางเห็นเนี่ยหย่วนเฉียวนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เล็ก ๆ ตอนนี้เขากำลังหยิบฟืนใส่เข้าไปในเตา
จางซิ่วเอ๋อถามออกมาอย่างสงสัย “เจ้า…”
เนี่ยหย่วนเฉียวหันกลับมาพร้อมกล่าวอย่างเคร่งขรึม “อากาศหนาวแล้ว หลังจากนี้ให้ข้าลุกขึ้นมาช่วยจุดไฟจะดีกว่า”
จางซิ่วเอ๋อ “…”
เป็นที่นี่อีกครั้ง
เนี่ยหย่วนเฉียวไม่เคยรู้สึกเลยว่าเขากำลังใช้ชีวิตอยู่ในบ้านผีสิง
แต่ที่บ้านหลังนี้ เนี่ยหย่วนเฉียวสามารถทำทุกอย่างที่เขามองเห็น และเขาสามารถจัดการมันได้อย่างเรียบร้อย
ก่อนที่นางจะทันได้กล่าวอะไร นางได้ยินการเคลื่อนไหวมาจากด้านนอก
นางหันมองออกไปและเห็นว่าเถี่ยเสวียนเริ่มกวาดหิมะในลานบ้านแล้ว
เถี่ยเสวียนทำงานรวดเร็วมาก เขาใช้เวลาไม่นานนักสำหรับการกวาดหิมะในลานบ้าน ขณะนี้เจ้านายของเขากำลังทำงาน หากเขาไม่ยอมทำอะไรเลย เขาจะเผชิญหน้ากับเจ้านายของตนได้อย่างไร?
แม้เถี่ยเสวียนจะรู้สึกว่าจางซิ่วเอ๋อกำลังจะเป็นภรรยาของผู้อื่นไม่ช้าก็เร็ว มันไม่มีความหมายเลยที่เจ้
