ร่ตรองสักครู่ก่อนจะเปิดปากพูดถึงการนัดหมาย 3 ปี
ดวงตาของเนี่ยหย่วนเฉียวกะพริบเล็กน้อย “สามปี?”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “ใช่ สามปี”
เนี่ยหย่วนเฉียวกล่าวออกอย่างสับสน “แล้วเรื่องของเจ้ากับท่านหมอเมิ่ง?”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินสิ่งที่เนี่ยหย่วนเฉียวกล่าวออกมา นางก็จดจำได้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเกี่ยวกับท่านหมอเมิ่งบ้าง
ก่อนหน้านี้นางสนใจเพียงความสุขของตนเองเท่านั้น ทว่านางลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองยังมีเรื่องพัวพันระหว่างกับท่านหมอเมิ่งอยู่
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋ออดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดในใจ
ท้ายที่สุด การนัดหมาย 3 ปีที่อธิบายได้ยากย่อมไม่ส่งผลดีต่อท่านหมอเมิ่งอย่างแน่นอน
แต่ในขณะเดียวกัน จางซิ่วเอ๋อก็ต้องยอมรับว่าในใจของนางรู้สึกอับอายที่นางสามารถถอนหายใจออกมาได้อย่างโล่งอกเช่นนี้
แม้ท่านหมอเมิ่งจะไม่เคยบังคับนาง แต่นางก็ยังมีเกิดความลังเลและไม่มั่นคงมากเกินไปเมื่อต้องเผชิญหน้ากับท่านหมอเมิ่ง
หากมีการนัดหมายอีก 3 ปี นางอาจจะไม่ต้องตัดสินใจในเร็ว ๆ นี้
หรือเพียงให้ท่านหมอเมิ่งถอยกลับไป
จางซิ่วเอ๋อเม้มปากโดยคิดว่านางรู้สึกเสียใจกับท่านหมอเมิ่ง ทว่าความจริงแล้วนางไม่สามารถหลอกตัวเองได้
ท้ายที่สุด ไม่ใช่นางที
