นมา จางซิ่วเอ๋อจะแจ้งให้พวกเขาทราบก่อนเสมอ!
“เจ้าเป็นใคร?” เสียงของจวี๋ฮวาสั่นเครือ ขณะก้าวถอยหลัง
เหตุใดจึงมีบุรุษอยู่ในบ้านของจางซิ่วเอ๋อ?
ในเวลานี้ จางชุนเถาและจางซานหยาออกมาจากบ้านเพราะได้ยินเสียงดังจากด้านนอก
จางชุนเถาอึ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นจวี๋ฮวายืนอยู่ตรงนั้น จากนั้นจึงรีบกล่าว “พี่หญิงจวี๋ฮวา นี่คือท่านน้าของข้าเอง เขาไม่ได้ทำให้ท่านกลัวใช่หรือไม่?”
เนี่ยหย่วนเฉียวหันศีรษะกลับไปอย่างเงียบ ๆ แสร้งทำเป็นว่าเขาไม่ได้ยินอะไรเลย
เมื่อจวี๋ฮวาได้ยินคำอธิบายของจางชุนเถาแล้ว หัวใจของนางผ่อนคลายลงเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองเนี่ยหย่วนเฉียวอีกครั้ง
แม้เนี่ยหย่วนเฉียวจะแต่งกายด้วยผ้าหยาบธรรมดา แต่ก็มีความสง่างามแผ่ออกมาอย่างไม่อาจปกปิดได้ มันทำให้ผู้ที่ได้มองรู้สึกว่าคนผู้นี้คือหงส์อมตะกับมังกร
แต่ในเวลานี้จวี๋ฮวาไม่มีเวลามานั่งสนใจว่าเนี่ยหย่วนเฉียวเป็นใคร
นางกล่าวคำอย่างประหม่า “ชุนเถา ซานหยา เจ้ารู้เรื่องที่เกิดกับซิ่วเอ๋อแล้วหรือยัง!”
หลังจากที่จางชุนเถาและจางซานหยากำลังสบตากัน ทั้งสองมองดูจวี๋ฮวาด้วยความตื่นตระหนก
เมื่อเนี่ยหย่วนเฉียวได้ยินเช่นนั้น เขาก็ชิงถามอย่างรวดเร็วก่อนจางชุนเถาจะเอ่ยปาก
