ท่านน้า อย่าทำให้พี่สาวจวี๋ฮวาตื่นตระหนกเลย” จางชุนเถารู้สึกขอบคุณที่จวี๋ฮวามาส่งข่าวสาร และตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะร้องเตือน
จวี๋ฮวาพยักหน้าพร้อมกล่าวว่า “เป็นเรื่องจริง เจ้าสามารถรู้ได้หากเข้าไปในหมู่บ้านแล้วถามทุกคนเกี่ยวกับเรื่องนี้”
เนี่ยหย่วนเฉียวได้ยินเช่นนั้น เขามองไปที่จางชุนเถาและกล่าวต่อ “ห้ามออกจากบ้าน เถี่ยเสวียนจะอยู่ดูแลเจ้า ข้าจะไปจัดการเรื่องของพี่สาวเจ้าเอง”
เมื่อกล่าวจบ เนี่ยหย่วนเฉียวก็พุ่งออกไปทันที
จวี๋ฮวามองความเร็วราวกับลมกรดของเนี่ยหย่วนเฉียวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เขาดูไม่ใช่คนธรรมดา!
จวี๋ฮวามองไปรอบ ๆ บ้านผีสิง และนางก็ไม่กล้าที่จะอยู่ที่นี่ต่อ
และเห็นได้ชัดว่าจางชุนเถาและจางซานหยาไม่สามารถต้อนรับนางได้ในขณะนี้
จวี๋ฮวาเอ่ยคำ “ข้ามาส่งข่าวแล้ว อย่ากังวลเกินไป แล้วหากมีสิ่งใดให้ช่วยเหลือ มาพบข้าได้เสมอ”
นางกล่าวจบแล้วจึงรีบจากไป
เมื่อจวี๋ฮวาเดินออกมาแล้ว นางก็มองไปรอบ ๆ และไม่พบร่องรอยของเนี่ยหย่วนเฉียว เห็นได้ชัดว่าเนี่ยหย่วนเฉียวหายตัวไปอย่างรวดเร็ว
จวี๋ฮวาลอบคิดอย่างมั่นอกมั่นใจว่าเนี่ยหย่วนเฉียวที่เป็นน้าของจางซิ่วเอ๋อดูเหมือนจะไม่ใช่คนธรรมดา และเขาอาจจะพาจางซิ่ว