นเนี่ยต้องเสียหน้าเพราะเรื่องของตนเอง คราวนี้ฮูหยินเนี่ยอยากจะกู้หน้ากลับคืน นางไม่อาจโกรธเคืองเนี่ยเฟิ่งหลินได้ นางทำได้เพียงโกรธตนเองเท่านั้น
กล่าวก็คือ เพียงแค่จะหาเหตุผลเพื่อระบายอารมณ์ของตนเองเท่านั้น!
ฮูหยินเนี่ยสามารถทำมันได้โดยตั้งใจ แต่จางซิ่วเอ๋อจะไม่มีวันยอมรับมันเด็ดขาด
จางซิ่วเอ๋อขึ้นเสียง “เจ้ากล้าหรือ!”
“เหตุใดข้าจึงไม่กล้า? เจ้าไม่ได้ดูสารรูปตนเองเลยหรือไร! แล้วกล้าดีอย่างไรมาตะโกนที่นี่!” ชุนอวี๋กล่าวเย้ยหยัน
เหตุการณ์ครั้งล่าสุดทำให้ชุนอวี๋เกลียดชังจางซิ่วเอ๋อ
คราวนี้ชุนอวี๋จึงพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะได้แก้แค้น
จางซิ่วเอ๋อกล่าวเย้ยหยัน “นังขี้ข้า! ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมีสิทธิ์ดุด่าข้าได้ ต่อให้เลวทรามเพียงใดข้าก็คือสะใภ้ตระกูลเนี่ย! ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการจะบอกว่าในตระกูลเนี่ยไม่มีใครท ที่คิดเช่นนั้น แต่คุณหนูรองเนี่ยบอกให้ข้าเรียกหานางว่าท่านอา! หรือเจ้าคิดว่าสิ่งที่คุณหนูรองเนี่ยกล่าวมันไร้ความหมาย?”
ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อสามารถกล่าวถึงเนี่ยเฟิ่งหลินได้เท่านั้น
เมื่อฮูหยินเนี่ยได้ยินจางซิ่วเอ๋อกล่าวถึงเนี่ยเฟิ่งหลิน นางหรี่ตาลงพร้อมเยาะเย้ย “เจ้าคิดว่าเพียงแค่กล่าวชื่อเนี่ยเฟิ่งหลินแล้ว ข้
