ตอนที่ 415 โทสะ
จางซิ่วเอ๋อเพียงกล่าวถึงความผิดบางสิ่ง ซึ่งความเข้าใจนี้ทำให้แม่เฒ่าจางไม่สามารถหาเหตุผลใดมาหักล้างได้
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่ามันไร้ประโยชน์เลยหากคิดใช้เหตุผลกับคนเช่นแม่เฒ่าจาง
เพื่อจัดการกับเหล่าคนพาล จึงจำเป็นต้องใช้วิธีการของคนพาลเช่นกัน
“จางต้าหู หลีกทางให้ข้า!” แม่เฒ่าจางมองจางต้าหูที่ยืนบังจางซิ่วเอ๋อเอาไว้ด้วยใบหน้าน่าเกลียด
จางต้าหูรีบพูด “ท่านแม่ จางซิ่วเอ๋อทำสิ่งใดผิดไปหรือ?”
“จางต้าหู เจ้ายังรับรู้ว่าข้าเป็นแม่ของเจ้าอยู่อีกหรือ? หากรู้ก็จงหลีกไปให้พ้น! ไม่เช่นนั้นก็ไม่ต้องมาเรียกข้าว่าแม่!” แม่เฒ่าจางตวาดด้วยความโกรธเคือง
“เจ้าลองไปถามว่านังขี้แพ้นี่มันกำลังทำสิ่งใดอยู่? นางยังมีหน้ากล่าวถึงอาของตนเอง! ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านรู้กันทั่วว่านังขี้แพ้ผู้นี้ใช้ขาหาเงินอยู่ในซ่อง! ใบหน้าของตร ระกูลจางของเราอัปยศยิ่ง ทุกสิ่งจบสิ้นแล้ว!” แม่เฒ่าจางกล่าวด้วยความเกรี้ยวกราด
จางซิ่วเอ๋อเผยรอยยิ้มไม่พอใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ ไม่ต้องกล่าวถึงความถูกต้องของเรื่องนี้เลย นางถูกพาไปที่ซ่องนางโลมลับจริง แต่หลังจากที่ออกมาได้ นางไม่ได้