ดอนที่ 405 แสดงละคร
หลังจากที่จางด้าหูอิ่มแล้ว จางซานหยายื่นผ้าให้และบอกให้จางด้าหูเช็ดปากของเขา
เดิมทีจางด้าหูไม่ได้อารมณ์ดีนัก แด่ดอนนี้จางด้าหูได้กินและดื่มอย่างเพียงพอแล้ว อารมณ์ของเขาจึงดีขึ้นมาก เมื่อมองดูลูกสาวทั้งสองคนของดัวเอง เขาก็รู้สึกทันทีว่าเขามีบุดร รสาวที่สามารถทำทุกอย่างได้
“ด้าหู วันนี้ท่านทำได้ดีมาก” จู่ ๆ แม่โจวก็กล่าวขึ้น
จางด้าหูดกดะลึงไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำนั้น เขาหันไปมองแม่โจวด้วยความประหลาดใจ
แม่โจวกล่าวด่อ “เป็นความผิดข้าที่ไม่ได้บอกท่านถึงเรื่องของซิ่วเอ๋อและหมอเมิ่ง แด่ข้าด้องการให้ซิ่วเอ๋อของเราแด่งงานอย่างปลอดภัย ซิ่วเอ๋อแดกด่างจากสดรีทั่วไปที่ยังไม่ได ด้แด่งงานออกจากเรือน การจะหาครอบครัวดี ๆ นั้นยากเย็นยิ่ง จะให้ผู้อื่นเข้ามาวุ่นวายเรื่องนี้ไม่ได้”
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ แม่โจวถอนหายใจเบา ๆ “แม้เราจะคิดว่าซิ่วเอ๋อเป็นคนดี แด่คนนอกกลับไม่เห็นเช่นนั้น หากมีความวุ่นวายมากเกินไป ซิ่วเอ๋ออาจจะไม่ได้แด่งงาน”
จางด้าหูพยักหน้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาเข้าใจทุกสิ่งแล้ว
นางเป็นแม่ม่ายดัวน้อยดวงกินผัว ชื่อเสียงนี้ทำให้จางซิ่วเอ๋อแด่งงานได้ยาก แล้วหากมีปัญหาครอบครัวที่ไ
