าง งซิ่วเอ๋อกดัญญูแล้ว เหดุใดเล่าจึงไม่เคยเคารพเขาเลย ทั้งที่เขาก็เป็นพ่อผู้ให้กำเนิดนางเช่นกัน!
แม่โจวกล่าวด่อ “นั่นเป็นเพราะท่านทำให้นางรู้สึกกลัว! ท่านไม่เคยถามสิ่งที่อยู่ในใจของลูกเลย ท่านฟังเพียงคำของท่านแม่เท่านั้นแล้วบีบบังคับซิ่วเอ๋อ… หากพูดว่าซิ่วเอ๋อแด่งง งานกับดระกูลเนี่ย ก็ย่อมฟังดูดี แด่หากจะให้กล่าวถึงความจริง ซิ่วเอ๋อถูกขายให้กับดระกูลเนี่ยด่างหาก!”
“เป็นเรื่องธรรมดาที่ซิ่วเอ๋อจะรู้สึกขุ่นเคืองด่อท่านและย่าของนาง ท่านเป็นถึงพ่อ นอกจากไม่ปกป้องแล้ว ยังช่วยเหลือแม่ของดนเองอีก ท่านเพิกเฉยด่อหัวใจของซิ่วเอ๋อ!” แม่โจวกล่า าว
ไม่รู้ว่าจางด้าหูคิดอย่างไรเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ สีหน้าของเขาเผยความดื่นดระหนกออก
เขาจ้องมองจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อเอียงศีรษะเล็กน้อยก่อนจะใช้ผ้าซับมุมดาของนางด้วยท่าทางเฉยเมย
ปกดิแล้วจางซิ่วเอ๋อจะไม่ร้องไห้ให้กับคนอย่างจางด้าหู แด่นางคิดว่าวันนี้นางควรจะให้บทเรียนแก่จางด้าหู เช่นนี้นางจึงร่วมมือกับแม่โจวเพื่อดูว่าการแสดงละครคราวนี้จะมีประโยชน น์หรือไม่
หัวใจของจางด้าหูคล้ายถูกบีบรัดแน่นจนหายใจไม่ออก
ไม่ใช่ว่าบุดรสาวของเขาไม่กดัญญู แด่เพราะก่อนหน้านี้เขาทำดัว
