่งหลีจางกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เจ้าคิดว่าข้าพูดอะไรผิดงั้นหรือ?”
เมื่อซ่งหลีจางกล่าวเช่นนี้ น้ำเสียงของเขาเย็นชาเล็กน้อย ดวงตาหรี่ลง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ค่อยพอใจนัก
“กล่าวบอกต่อนางหลิน คำกล่าวเจ้านั้นผิดแล้ว เจ้าไม่คุ้นเคยกับจางซิ่วเอ๋อ งั้นเหตุใดกล่าวว่าหลีจางไร้ความยุติธรรม?”
“เป็นเช่นนั้น ข้าคิดว่าตระกูลสวี่เรียกร้องจากจางซิ่วเอ๋อมากเกินไป ข้าจำได้ว่าเป็นลูกชายของเจ้าที่ติดพันจางซิ่วเอ๋อและขอร้องให้จางซิ่วเอ๋อแต่งงานกับเขา แต่จางซิ่วเอ๋อปฏิเสธ แล้วทำไมเจ้ายังมาวุ่นวายกับจางซิ่วเอ๋อด้วยเรื่องของสวี่อวิ๋นซาน? แล้วหลังจากนี้สตรีในหมู่บ้านคงต้องหลบหน้าเมื่อต้องพบเจอเจ้ากับลูกชายใช่หรือไม่? ถ้าหากทำให้เจ้าสนใจแล้ว จะไม่โชคร้ายไปแปดชั่วอายุคนงั้นหรือ?”
บางคนเพียงสนใจที่จะรับชมความสนุกเหล่านี้แต่ไม่ต้องการเข้าร่วม คราวนี้พวกเขาทั้งหมดเริ่มพูดคุยกันเกี่ยวกับการเข้ามาของซ่งหลีจาง
เมื่อฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ที่ดินจะถูกจัดสรรใหม่อีกครั้ง
เวลานี้มีแต่จะต้องช่วยซ่งหลีจางพูดเท่านั้น ผลลัพธ์ของมันย่อมยอดเยี่ยมแน่นอน!
แม้ว่าความแข็งแกร่งของฝีปากนางหลินจะยอดเยี่ยม แต่นางก็ต้องหยุดวาจาเมื่อเผชิญหน้ากับผู้คนจำนวนมาก
นางรู้
