ญ่ไปซ่อน!” หลีฮวาเดินขึ้นมาด้านหน้าเพื่อกล่าวแทรก เมื่อนางกล่าวเช่นนี้ หลีฮวาก็ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดน้ำตา แสดงให้ดูน่าสงสาร
จางซิ่วเอ๋อมองหลีฮวา ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏบนใบหน้าของนาง
เมื่อเห็นรอยยิ้มของจางซิ่วเอ๋อเช่นนั้น หลีฮวาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
จางซิ่วเอ๋อถามออกไปด้วยรอยยิ้ม “ต่อให้ข้าไม่ได้เอาพี่ใหญ่ของเจ้าไปซ่อน แต่ข้าก็รู้ว่าทำไมพี่ใหญ่ของเจ้าจึงหนีออกจากบ้าน ข้าเพียงสงสัยว่าเจ้าจะมีหน้าพูดต่อหน้าทุกคนได้หรือ อไม่ว่าเหตุใดคืนนั้นสวี่อวิ๋นซานจึงหนีออกจากบ้าน?”
ความจริงแล้ว มีการคาดเดาบางอย่างในหมู่บ้านเป็นเวลานาน แต่การคาดเดาเหล่านี้ไม่อาจเชื่อถือได้ทั้งหมด และเนื่องจากหลีฮวาจงใจให้คนส่วนใหญ่เข้าใจผิด ทุกคนจึงคิดว่าการจากไปของสวี่ อวิ๋นซานเกี่ยวข้องกับจางซิ่วเอ๋อ
เมื่อทุกคนได้ยินจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะสงสัย มีอะไรซ่อนอยู่ในเรื่องนี้อีกหรือไม่?
มันฟังดูไม่ค่อยชอบมาพากลนัก
มีคนกล่าวไว้ว่าก่อนหน้านี้จางซิ่วเอ๋อชอบพอกับสวี่อวิ๋นซาน และต้องการแต่งงานกับสวี่อวิ๋น
