คืนนั้นเกิดอะไรขึ้นในหมู่บ้านบ้าง นางจะสามารถเงยหน้าอยู่ในหมู่บ้านนี้ต่อไปได้อย่างไร?
นางวางยาสวี่อวิ๋นซาน แต่สุดท้ายสวี่อวิ๋นซานก็ยังไม่ต้องการนาง!
เมื่อหลีฮวาคิดเรื่องนี้ ในใจก็รู้สึกขุ่นเคืองขึ้นมา
จางซิ่วเอ๋อมองหลีฮวาที่เงียบงัน นางจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อย่าคิดว่าจะรังแกข้าโดยง่าย แม้เป็นกระต่ายก็สามารถกัดคนตายได้! หากจงใจจะหาคนผิด ก็จงกล่าวทุกอย่างให้ชัดเจน น แล้วมาดูเถิดว่าผู้ใดต้องอับอาย!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แม่หลินก็กัดฟันแน่นพร้อมเอ่ยปาก “นังโสเภณีตัวน้อย ในเมื่อเจ้าพูดถึงเรื่องคืนนั้น เจ้าก็คงได้พบกับลูกชายข้าแล้ว บอกข้ามาเร็วเข้าว่าเจ้าพาลูกชายข้าไปไว ว้ที่ใด?”
“ตอนนี้เจ้าควรจะเป็นภรรยาของลูกชายข้า และเพราะเจ้าเป็นภรรยาของลูกชายข้าแล้ว เจ้าจะมาแต่งงานเช่นนี้ได้อย่างไร?” แม่หลินกล่าวอย่างโกรธเคือง
จางซิ่วเอ๋อไม่คิดมาก่อนว่าแม่หลินจะไร้ยางอายเช่นนี้
นางกล้ากล่าววาจาเช่นนี้ในที่แจ้งจริง ๆ!
ใบหน้าของจางซิ่วเอ๋อซีดเผือด “อย่าเที่ยวใส่ร้ายผู้อื่น ข้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้อ
