ป็นวันแห่งความสุขยิ่งใหญ่ มีคนตั้งมากมาย จะมีโชคร้ายได้อย่างไร!” ชายคนนั้นกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองผู้หญิงคนนั้นพร้อมกล่าวตอบ “อยากเข้าไปก็เข้าไปก่อน ทำตัวตามสบาย แต่ต้องระวังคำพูดคำจา แล้วหากพวกท่านยั่วยุในสิ่งที่ไม่ควรทำ ข้าก็ไม่รู้เลยว่าพวกท่านจะป่วย เป็นบ้า หรือตาย แล้วเมื่อถึงเวลานั้นอย่ากล่าวโทษข้า”
จางซิ่วเอ๋อไม่ค่อยคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนี้มากนัก แต่นางก็จำได้ไม่ชัดเจนนักว่าผู้หญิงคนนี้มีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลหลิน
มิตรของศัตรู ต่อให้ไม่ใช่ศัตรู ก็ไม่ใช่มิตรเช่นกัน ในสายตาของจางซิ่วเอ๋อแล้ว มันไม่ได้ดีนักที่เป็นเช่นนี้ นอกจากนั้นนางไม่ต้องการให้ผู้อื่นเข้าไปในบ้านผีสิงของตน
ตอนนี้มีชายสองคนอาศัยอยู่ในบ้านผีสิงหลังนี้ หากมีคนรู้ว่ามีผู้ชายอาศัยอยู่ที่นี่ก็อาจจะกล่าววาจาน่าเกลียดได้
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มออกมาอย่างเขินอาย “ไม่เป็นไร หากเจ้าไม่ต้อนรับ ข้าก็ไม่อยากเข้าไป!”
หมอเมิ่งมองจางซิ่วเอ๋อพร้อมกล่าวอย่างอบอุ่น “ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ชอบเสียงดัง เช่นนี้จะวางของพวกนี้ไว้ที่ชายป่า จากนั้นข้าจะช่วยเจ้าขนมันเข้าไป”
จางซิ่วเอ๋อเผยท่าทีเงอะงะออกมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนี้
นางคิดถึ
