ตอนที่ 395 ขอสินสอด
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนี้ นางพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา
ต่อให้นางจะโกงแม่เถาในเรื่องนี้จริง แต่นางก็ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย!
หากไม่ใช่แม่เถาผู้นี้มายั่วยุก่อน แล้วนางจะจัดการกับแม่เถาเช่นนี้หรือ?
ไม่ว่าจะไตร่ตรองอย่างไร ทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของแม่เถาเอง!
จางซิ่วเอ๋อกล่าวเสียงดัง “ป้าสาม ท่านหมายความว่าอย่างไร? ท่านจะกล่าวว่าข้าขโมยเงินของท่านหรือ? ท้ายที่สุดแล้วเงินไม่ได้อยู่ในกระเป๋าของข้า แล้วจะมีประโยชน์ใดที่ข้าจะหลอก กลวงท่าน?”
จางซิ่วเอ๋อหยุด ก่อนจะพูดอีกครั้ง “หากคิดว่าข้าโกงท่าน ก็ไม่เป็นไร ท่านสามารถขอเงินคืนได้ แต่ขอจากใครก็ตามที่เป็นคนรับเงินเอาเองเถอะ”
แม่เฒ่าจางที่ไม่ได้พูดอะไรในตอนแรกได้ยินจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้ ก็รู้สึกกังวลขึ้นมาทันที
นางจ้องแม่เถาพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงดุร้าย “เจ้าเป็นอะไรหรือไม่? เจ้ายังไม่จบสิ้นกับเรื่องนี้อีกงั้นหรือ หากเจ้าไม่พอใจ แสดงว่าเจ้าก็ไม่พอใจตัวข้า!”
น่าขัน เงินนี้อยู่ในกระเป๋าของนางแล้ว จะเอาคืนไปได้อย่างไรกัน?
แม่เถาอ้าปากคล้ายจะกล่าวอะไรสักอย่าง แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้เพราะแม่เฒ
