กเพื่อหาวิธีพาสินสอดทั้งหมดไปที่บ้านตนเอง
ท่านหมอเมิ่งโค้งคำนับเล็กน้อยก่อนจะกล่าวตอบอย่างสุภาพ “ข้ามอบของทั้งหมดนี้ให้แก่ซิ่วเอ๋อ มิใช่ตระกูลจาง”
“ซิ่วเอ๋อคือคนของตระกูลจาง!” แม่เฒ่าจางตวาดเสียงดัง
จางซิ่วเอ๋อโมโหเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ แม้จางซิ่วเอ๋อจะไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับเรื่องของท่านหมอเมิ่ง แต่นางรู้ดีว่าตอนนี้นางจะไม่ยอมปล่อยให้ตระกูลจางเข้ามามีส่วนร่ วมในเรื่องนี้
อย่างน้อยนางก็ไม่ควรต้องมาคิดมากเรื่องพวกนี้อีก
จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “ท่านย่า ท่านอาเล็ก อย่าลืมสิว่าข้าเคยแต่งงานแล้ว และสินสอดทองหมั้นก็อยู่ในบ้านของข้า ตอนนี้ข้าไม่ได้อยู่ในตระกูลจาง และข้าอยู่ ในบ้านตัวเอง เกรงว่าสินสอดทองหมั้นทั้งหมดนี้มันจะไม่เกี่ยวอะไรกับพวกท่านเลย!”
เมื่อแม่เฒ่าจางได้ยินเช่นนี้ นางขึ้นเสียงร้องตะโกน “ทุกคนช่วยกันไตร่ตรองเถิด จางซิ่วเอ๋อนังหมาป่าตาขาวผู้นี้ไม่คิดว่าตนเองเป็นคนในตระกูลจาง! ตระกูลจางของเรากำลังฉุดนางข