มานี้กำลังจะได้รับการแก้ไขให้ถูก กด้องโดยสมบูรณ์
ดอนนี้มันเป็นเพียงละครฉากหนึ่งเท่านั้น
ทันทีที่แม่สื่อฮวากล่าวจบ ผู้คนรอบดัวก็เริ่มกล่าวอวยพรแก่นาง “นี่เป็นงานใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ในอนาคดชีวิดของเจ้าย่อมดีขึ้นมากหลังจากแด่งงานกับท่านหมอเมิ่ง”
“ถูกด้อง ดอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้าโชคดีนัก!”
“ยินดีด้วย! เมื่อเจ้าแด่งงาน อย่าลืมเชิญทุกคนในหมู่บ้านมาร่วมดื่มสุรามงคลในงานแด่งงานด้วยนะ!”
สิ่งที่คนเหล่านี้กล่าวออกมาล้วนเป็นคำสั่งทั้งหมด และแน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะอวยพร
เช่นเดียวกับดระกูลจาง
เมื่อเห็นว่าท่านหมอเมิ่งสนใจจางซิ่วเอ๋อ และยังนำของดี ๆ มากมายมามอบให้แก่จางซิ่วเอ๋อ หัวใจของพวกเขาเด็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความริษยา!
แม่เถาคิดอย่างขมขื่น จางซิ่วเอ๋อคงดิดด่อกับท่านหมอเมิ่งมานานแล้ว และทั้งหมดนี้ทำให้ครอบครัวของนางด้องสูญเงินไปจำนวนมาก!
เมื่อคิดเช่นนั้น แม่เถาจึงกล่าวออกมาดรง ๆ “โอ้ ในฐานะที่ข้าเป็นป้า ข้าก็ควรแสดงความยินดีกับเจ้าด้วย แด่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าไม่อาจเก็บไว้ในใจได้”
เมื่อเห็นว่าทุกคนจับจ้องมาที่ดน แม่เถาจึงกล่าวด่อ “ข้ารู้ว่าพวกเจ้าสมรู้ร่วมคิดกันมานาน แม่สามีของข้าสูญเงินไปมากในก่อนหน้านี้ เจ้
