อ๋อรู้สึกว่าไม่สามารถตัดสินใจได้ เวลานี้ความกังวลใจจึงเข้าเกาะกุม
จางชุนเถาเดินออกมาจากในบ้าน นางได้ยินสิ่งที่จางซานหยาเพิ่งกล่าวเมื่อครู่ชัดเจน
จางชุนเถาเผยความตื่นเต้นออก “พี่หญิงใหญ่ หมอเมิ่งจะมาขอแต่งงาน! อย่างนั้นในอนาคตเขาก็จะเป็นพี่เขยของข้าไม่ใช่หรือ? มันช่างเป็นงานใหญ่ที่มีความสุขนัก!”
จางชุนเถาหวังไว้เสมอว่าจางซิ่วเอ๋อจะได้แต่งงานในครอบครัวที่ดี อย่างน้อยก็ไม่ต้องแบกรับชื่อเสียงแม่ม่ายดวงกินผัวอีกต่อไป แล้วก็จะได้มีชีวิตที่สะดวกสบายสักที
แม้จางชุนเถาต้องการให้จางซิ่วเอ๋ออยู่กับสวี่อวิ๋นซานหรือหนิงอันที่มาก่อน แต่นางก็คิดว่าหมอเมิ่งก็เป็นคนดีเช่นกัน ในสายตาของจางชุนเถาแล้ว ไม่ว่าคนเหล่านี้จะเป็นใคร ต ตราบใดที่พวกเขาปฏิบัติต่อพี่สาวของตนอย่างดี นางก็ย่อมไม่คัดค้าน!
จางซิ่วเอ๋อกุมขมับ “ให้ข้าคิดอะไรเงียบ ๆ ก่อน”
“พี่หญิง ท่านไม่ออกไปดูหน่อยหรือ? ทุกคนในหมู่บ้านของเรามาถึงทางเข้าป่าแห่งนี้แล้ว หากท่านไม่ออกไป อีกไม่นานพวกเขาก็จะเข้ามา” จางซานหยากล่าว
จางซานหยารู้สึกว่า หากพวกเขารวมกลุ่มกันได้มาก พวกเขาก็จะกล้าเข้ามาที่นี่
แต่… ไม
