ิบไวน์ในงานแต่งงาน ทั้งยังได้รับซองแดงอีกด้วย
เท่าที่นางรู้มา หมอเมิ่งไม่ใช่คนตระหนี่ แม้ว่าจะไม่มากมาย แน่นอนว่าเขาย่อมมีซองสีแดงตามธรรมเนียมปฏิบัติ
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ แม่สื่อฮวาก็ยิ่งต้องการทำงานมากขึ้น
“ใกล้ฤดูหนาวแล้ว หนาวเกินกว่าจะจัดงานแต่ง คิดว่าจะได้เรื่องงั้นหรือ? ทำให้เร็วจะดีกว่า” แม่สื่อฮวากล่าวด้วยรอยยิ้ม
แม้หมอเมิ่งจะไม่ได้พูดอะไร แต่แม่สื่อฮวาก็รู้สึกได้ว่าหมอเมิ่งร้อนใจไม่น้อย
นางก็คิดเรื่องนี้เหมือนกัน ผ่านมานานหลายปีแล้ว หมอเมิ่งไร้สตรีเคียงข้างผ่านร้อนและหนาวไปด้วยกัน และตอนนี้หมอเมิ่งมีสตรีที่ชอบแล้ว เขาต้องกังวลเรื่องนี้แน่
คำพูดของแม่สื่อฮวานั้นเป็นสิ่งที่นางโจวก็คิดอยู่เช่นกัน!
นางโจวรู้สึกพึงพอใจในตัวหมอเมิ่งอย่างยิ่ง และนางก็คิดเรื่องนี้อยู่ในใจ อย่างไรย่อมมีการตกลงกันไม่ช้าก็เร็ว นางจึงรู้สึกสบายใจที่ได้จัดการเรื่องนี้ตั้งแต่เนิ่น ๆ
