ก็คือ เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะฟู่ต้าเตา!
“น้องเขย! เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” เมื่อเห็นเฝิงซูเหวินเป็นเช่นนี้ ฟู่ต้าเตายิ่งไม่พอใจและถามกลับทันที
เฝิงซูเหวินพ่นลมหายใจอย่างเย็นชาพร้อมกล่าวตอบ “เจ้าเป็นอะไรนักหนาเพียงเพราะเรื่องไร้สาระเท่านี้ กลับไปพร้อมข้าเดี๋ยวนี้!”
เฝิงซูเหวินกังวลเล็กน้อยว่าฟู่ต้าเตาที่เป็นคนหยาบคายจะพูดจาน่าเกลียดต่อหน้าสาธารณะชน และอาจทำให้เขาต้องเสียหน้าได้ ดังนั้นเขาจึงคิดที่จะพาฟู่ต้าเตาออกไป
แต่แล้วสิ่งที่เขากลัวก็เกิดขึ้นจนได้
ใบหน้าของฟู่ต้าเตาแปรเปลี่ยน “น้องเขย อย่าบอกนะว่าเจ้ากลัวจางซิ่วเอ๋อจริง ๆ? เจ้าเป็นคนรับใช้ของตระกูลเนี่ยไม่ใช่หรือ? แล้วจะหวาดกลัวต่อสาวน้อยเช่นจางซิ่วเอ๋อได้อย่างไร?”
“นอกจากนี้เจ้ายังรับสินบนจากข้าตั้งมากมาย แล้วเจ้าจะจากไปเช่นนี้ได้อย่างไร? เจ้าจะไม่จัดการเรื่องนี้ให้ข้างั้นหรือ?” ฟู่ต้าเตากล่าวอย่างโมโห
เมื่อเฝิงซูเหวินได้ยิน เขาก็โมโหเช่นกัน
“ฟู่ต้าเตา หุบปากซะ! วันนี้ข้าจะบอกความจริงแก่เจ้า! ข้าไม่สนใจเรื่องนี้! แล้วข้าขอเตือนเจ้าว่าอย่าไปรบกวนจางซิ่วเอ๋ออีก!” เฝิงซูเหวินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เฝิงซูเหวินลอบคิดในใจ หากจางซิ่วเอ๋อได้รับการสนับสนุนจาก
