งไรว่าการที่ท่านหมอเมิ่งขอให้เปลี่ยนคำเรียกขานอย่างกระทันหันนี้ทั้งหมดเป็นเพราะการส สนทนาของแม่โจว ตอนนี้เขาไม่สามารถถือตนว่าเป็นผู้อาวุโสของจางซิ่วเอ๋อได้อีกต่อไป
“อย่างไรก็ตาม ท่านยังไม่ได้บอกข้าเลยว่าแม่ข้าเป็นอย่างไรบ้าง?” จางซิ่วเอ๋อเปลี่ยนเรื่อง
ท่านหมอเมิ่งกล่าวตอบอย่างอบอุ่น “อาการของแม่เจ้าดีมาก ตราบใดที่ยังดูแลตนเองดีเช่นนี้ เด็กจะเกิดมาอย่างปลอดภัย ”
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ข้าทำให้ท่านต้องลำบากแล้ว ข้าไม่รู้ว่าค่าตรวจในคราวนี้ค คือ…”
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าตนต้องชำระค่ารักษา
เมื่อท่านหมอเมิ่งได้ยินเช่นนั้น เขาเงยหน้ามองจางซิ่วเอ๋อแล้วถามออกไปทันที “เจ้าต้องการให้ค่ารักษากับข้าในตอน นนี้อย่างนั้นหรือ?” เนื่องจากพวกเขากำลังจะกลายเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว จึงไม่ควรจะมานั่งกังวลเกี่ยวกับเรื่องค่ารั กษาพยาบาล
ใบหน้าของจางซิ่วเอ๋อเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “หากท่านไม่รับค่ารักษา ในอนาคตข้าก็คงจะอับอายที่ต้องรับการรักษาจากท่า านอีก”
เมื่อคิดว่าหากทั้งสองไม่จัดการเรื่องนี้อย่างสมบูรณ์ จางซิ่วเอ๋อคงจะไม่สบายใจนัก หากเขารีบร้อนเกินไป มันคงท ทำให้จางซิ่วเอ๋อต้องอึดอัด ท่านหมอเมิ่งกล่าวด้วย
