กำลังทำในสิ่งที่ถูกต้อง และแน่นอนว่านางย่อมไม่กลัวอะไรเลยเป็นธรรมดา!
นอกจากนี้ รุ่ยเซียงดูเหมือนจะกระตือรือร้นที่จะสืบความลับของนาง มันทำให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกอึดอัดยิ่ง
“ซิ่วเอ๋อ เราสองคนมีความสัมพันธ์กันอย่างไร เหตุใดในเวลาเช่นนี้เจ้าจึงคิดปกปิดข้าอยู่? ข้าก็เพิ่งเห็นเจ้ากับ บท่านหมอเมิ่งอยู่ด้วยกัน แล้วเจ้าก็ยังจะพูดว่าเจ้าไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับท่านหมอเมิ่งงั้นหรือ?” รุ่ยเซียงยังค คงดื้อรั้น
เมื่อเผชิญหน้ากับความดื้อรั้นของรุ่ยเซียง ความอดทนของจางซิ่วเอ๋อก็หมดลงเช่นกัน
ถูกต้อง นางกับรุ่ยเซียงมีความสัมพันธ์แบบที่ถือได้ว่าเคยเป็นสหายร่วมกันมา แต่ถึงแม้คนที่ใกล้ชิดกับจางซิ่วเอ๋อ อจะมาถามไถ่จางซิ่วเอ๋อเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อย่อมรู้สึกไม่มีความสุข
อย่าว่าแต่เรื่องนี้เลย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่รุ่ยเซียงทำเช่นนี้
เสียงของจางซิ่วเอ๋อดังขึ้น “รุ่ยเซียง! ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่รับฟังลมกลับทำนายฝน* ข้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับท่า านหมอเมิ่ง ตอนนี้ท่านหมอเมิ่งมาตรวจสอบอาการแม่ของข้าเท่านั้น… อย่าได้คาดเดาไปทั่ว”
*ฟังไม่ได้ศัพท์ จับไปกระเดียด*
“ในเมื่อเจ้าไม่เกี่ยวอะไรกับท่านหมอเมิ่ง! ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็แนะนำให้ข้ารู้จักกับท่านหมอเ
