นต้องเทียบกับตัวขาดทุน เพราะเขาเสียเงินไปแล้ว ตอนนี้เขาทํางานอะไรไม่ได้ราวกับคนไร้ค่า หากเป็นลูกสาวยังพอจะแต่งงานออกไปได้ แต่เขาเป็นลูกชาย คงต้องพึ่งพาตระกูลจางเลี้ยงเอาไว้ ทั้งยังต้องหาภรรยาให้เขาอีก... หากให้ข้าพูด คงต้องบอกว่าเขาคือตัวขาดทุนตัวใหญ่ที่สุด!”
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าคำพูดของตัวเองนั้นโหดร้าย แต่ในโลกนี้ไม่มีใครเป็นศัตรูกับผู้อื่นโดยไร้เหตุผล
ถ้าจางต้าเหอไม่กล่าวถ้อยคำน่าเกลียดเหล่านั้นออกมา นางจะทำเช่นนี้หรือ?
แม้ว่านางจะไม่ใช่คนนิสัยดี แต่นางก็ไม่ใช่คนประเภทที่อยากจะทะเลาะเบาะแว้งกับคนอื่น
หากมีเวลาขนาดนั้น นางก็จะหลับให้สบาย!
ต้องโทษที่จางต้าเหอผู้นี้รังแกคนมากเกินไป ในฐานะที่เป็นบุรุษ แม้แต่สตรีขี้นินทายังรู้จักที่จะระวังปาก! สมควรแล้วที่จะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้!
จางต้าเหอได้ยินดังนั้นใบหน้าของเขาพลันซีดลง
เมื่อจางซิ่วเอ๋อเห็นจางต้าเหอเป็นเช่นนี้ก็รู้สึกสบายใจ
นางชอบท่าทางของจางต้าเหอตอนนี้นัก ทั้ง ๆ ที่เกลียดนางแต่เขากลับทําอะไรนางไม่ได้!
“ท่านแม่ ข้าจะให้ท่านหมอเมิ่งตรวจสุขภาพท่าน ตอนนี้ท่านเป็นถึงคนที่มีค่าที่สุดในตระกูลเรา ต่อให้เกิดเป็นเด็กผู้หญิงก็ไม่เป็นไร