งแกร่งที่สุดของพวกเขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ”
อันจิ่งเทียนกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างลังเล จำนวนผู้ปลุกพลังของฝ่ายวิทยาลัยไม่ได้ลดลง มีเพียงนักศึกษาหญิงหน้าตาดูมีอายุคนหนึ่งที่หายไป
“ระวังตัวหน่อย ถ้าพวกเขาคิดได้จริงๆ ก็ถือเป็นเรื่องดี หัวหน้าหลินพักอยู่ที่ฐานที่มั่น ไม่มีเขาคอยคุมเชิง ต้องเพิ่มความระมัดระวังให้มาก”
เวินหย่าค่อยๆ แผ่พลังจิตของเธอครอบคลุมทั้งห้องประชุมอย่างเงียบเชียบ เพื่อให้แน่ใจว่าหากมีการเคลื่อนไหวใดๆ ก็จะสามารถตรวจจับได้ในทันที
เวลาผ่านไปไม่นาน รองอธิการบดีเหลือบมองหวงเจิ้งที่ถูกจางเถี่ยบีบคอไว้ ในแววตาแสร้งทำเป็นกังวล
“แค่กๆ”
“เหล่าผู้ปลุกพลังจากแดนไกล หลังจากที่วิทยาลัยของเราได้ผ่านการหารืออย่างรอบคอบ ละเอียดถี่ถ้วน และสมบูรณ์แล้ว เราตัดสินใจที่จะยอมรับแผนการที่พวกท่านเสนอ”
“ท้ายที่สุดแล้ว ภายใต้วันสิ้นโลก ผู้รอดชีวิตอย่างพวกเราย่อมควรสามัคคีกัน ใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่…”
“เลิกพูดจาเป็นทางการซะที เข้าเรื่องเลย!”
จางเถี่ยขัดจังหวะคำปราศรัยที่ยืดยาวของรองอธิการบดีอย่างไม่สบอารมณ์ หากปล่อยให้เขาพูดต่อไปแบบนี้ คงไม่จบในสองชั่วโมงแน่ หัวหน้าหลินให้เวลาเพียงวันเดียว หากปล่อยให้เขาพล่ามเร
