ตอนที่ 350 จิตใจ
สิ่งที่จางซิ่วเอ๋อไม่รู้ก็คือในเวลานี้หวังกลากเกลื้อนและรุ่ยเซียงกำลังอยู่ในสถานที่ที่ไม่มีใครสามารถพบเจอได้
หลังจากที่เสร็จสิ้นกิจ หวังกลากเกลื้อนจึงเอ่ยถาม “รุ่ยเซียง ซิ่วเอ๋อจะไม่บอกผู้อื่นว่าพบเจอเราสองคนจริงหรือ?”
หวังกลากเกลื้อนไม่ได้กังวลเรื่องนี้นัก อย่างไรเสียเขาก็ไม่ได้มีชื่อเสียงที่ดีอยู่แล้วในหมู่บ้านแห่งนี้
ที่เขาต้องการก็เพียงแค่พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องจางซิ่วเอ๋อเท่านั้น
รุ่ยเซียงเหลือบมองหวังกลากเกลื้อน “เหตุใดเจ้าจึงกล่าวถึงจางซิ่วเอ๋ออีกแล้ว?”
“ข้าเกรงว่านางจะทำลายชื่อเสียงของเจ้าด้วยการพูดกล่าวเรื่องนี้” หวังกลากเกลื้อนทำทีคล้ายกังวล
เมื่อรุ่ยเซียงได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของนางก็ผ่อนคลายลง “ไม่ต้องกังวลนัก จางซิ่วเอ๋อจะไม่ทำตัวปากยื่นปากยาวและกล่าวคำไร้สาระ นางย่อมไม่กล้าพูด!”
“โอ้งั้นหรือ? เหตุใดเล่า?” หวังกลากเกลื้อนถามอย่างสงสัย
รุ่ยเซียงสูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นชา “แล้วนางไม่ได้ออกมากับบุรุษหรือไร? แม้ว่าเราทั้งคู่จะไม่ทราบว่าคนผู้นั้นคือใคร แต่นางก็ย่อมหนีไม่พ้นแน่”
“อย่างไรเราก็ไม่ได้เห็นคนผู้นั้นอย่างชัดเจน หากนางไม่ยอมรับ เราก็ไม่มีทางกล่าวหาได้” หวังกล
