จางต้าหูมองอยู่นาน แต่ก็ไม่มีผู้ใดอนุญาตให้เขากิน เขาจึงมองไปที่จางซิ่วเอ๋ออย่างเก้อเขินเล็กน้อยก่อนจะกล่าว “ซิ่วเอ๋อ เจ้าซื้อหัวหมูมากินได้อย่างไร? หัวหมูนี้ดูเหมือนจะราคาถูก แต่หัวหมูมีเนื้อไม่กี่ชั่งเองนะ นั่นหมายความว่าเจ้าจ่ายเงินเพื่อซื้อกระดูกจํานวนมาก! เจ้าทําอะไรกับการจ่ายเงินที่ไม่คุ้มค่าเช่นนี้?”
จางซิ่วเอ๋อฟังคําเทศนาของจางต้าหูแล้วรู้สึกขบขันเล็กน้อย
“ท่านพ่อ ถ้าท่านอยากกินจริง ๆ ท่านก็ลองชิมดูสักชิ้น” จางซิ่วเอ๋อเหล่ตา มองแล้วกล่าว
จางต้าหูตอบราวกับได้รับการนิรโทษกรรม “ฮ้า!”
จางต้าหูพูดพลางยื่นมือไปหยิบเนื้อทันที จางซิ่วเอ๋อจึงหยุดจางต้าหูไว้ “ล้างมือแล้วค่อยกินเจ้าค่ะ”
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
เอาอาหารมาล่อให้คายความลับออกมาเลยซิ่วเอ๋อ กินยั่วคนอื่น ๆ ในบ้านด้วย
ไหหม่า(海馬)
