ผชิญหน้ากับข้ามากขึ้นหรือไม่?
ไม่ นางไม่อาจปล่อยให้จางซิ่วเอ๋อหยิ่งผยองได้
“ท่านแม่ จางซิ่วเอ๋อซื้อลามาแล้ว เราก็จะได้ใช้งานพวกมันในอนาคตหรือไม่? หาวิธียืมลาตัวนั้นกันเถิด” จางอวี่หมินกล่าวขึ้น
เมื่อแม่เฒ่าจางได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของนางก็เป็นประกาย “ใช่แล้ว เราเพียงใช้ลาของนาง เรามีสิทธิ์ที่จะยืมมันได้มิใช่หรือ?”
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ ทั้งแม่เฒ่าจางและจางอวี่หมินต่างสบตากันพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน
สิ่งที่สองแม่ลูกต้องการนั้นชัดเจนยิ่ง
การบอกว่าขอยืมนั้นเป็นเพียงในนามเท่านั้น แต่พวกนางตั้งใจที่จะไม่ให้คืน จุดประสงค์ของพวกนางคือการยึดลาตัวนั้นมาเป็นของตน
หากไม่ได้ผล ก็แค่ต้องทำให้เกิดอันตรายร้ายแรงต่อลาของจางซิ่วเอ๋อเท่านั้น!
ทั้งแม่เฒ่าจางและจางอวี่หมินต่างอิจฉาตาร้อน ทั้งสองพยายามวางแผนว่าจะจัดการกับจางซิ่วเอ๋ออย่างไรดี
ในขณะนี้ครอบครัวของต้าเหอไม่สนใจที่จะวางแผนจัดการกับจางซิ่วเอ๋อ แต่รู้เพียงว่าความโกรธแค้นกำลังลุกโชนจนเต็มอก
“นังจางซิ่วเอ๋อ! นางมีสัมพันธ์กับท่านหมอเมิ่งจริง ๆ! ที่เห็นว่าท่านแม่ไม่กล้าทุบตีแม่โจวกับจางซานหยา เช่นนี้ก็แสดงว่าท่านหมอเมิ่งต้องจงใจกล่าวเรื่องนี้เพื
