ีมหึมาในพริบตาก็ตามทัน กระทืบลงไปที่ท่อนล่างของชายผมแดง
“แกไม่ใช่ว่าเก่งมากนักรึไง!?”
“อ๊ากกกก!”
เสียงกรีดร้องโหยหวน ด้วยพลังจากการพุ่งเข้าใส่ จางเถี่ยกระทืบเดียวก็บดขยี้ท่อนล่างของมันจนเละเป็นกองเนื้อ
“หยุดมือ!”
“เกราะ!”
เสียงร้องด้วยความตกใจและโกรธดังขึ้น
ไม่ไกลนัก ประตูโรงเรียนพลันมีชายฉกรรจ์คนสุดท้ายพุ่งออกมา เขาตกใจและร้อนใจรีบเปิดใช้งานทักษะ
เกราะสีเงินขาวชุดหนึ่งปกคลุมทั่วร่างในทันที ราวกับชุดเกราะอัศวินยุคกลาง
เขาอยากจะห้ามจางเถี่ย ในฐานะหัวหน้ากลุ่มของทั้งสองคน เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าจะอธิบายให้ผู้นำฟังอย่างไรหากเสียผู้ปลุกพลังไปสองคน
บ้าจริง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป!
จางเถี่ยไม่หันกลับมามอง ราวกับว่าเขาเป็นเพียงอากาศธาตุ ตอนที่ผู้ปลุกพลังผมแดงข่มขู่คนธรรมดา ทำไมแกไม่ให้มันหยุดมือล่ะ?!
มือขวากำหมัดทุบออกไปอีกครั้ง!
“เรียกแกว่าไอ้ชอบอวดดีนักใช่ไหม!?”
“โครม!”
พื้นดินพลันเกิดเป็นหลุมลึก หมัดนี้พร้อมกับหัวของชายผมแดงทุบเข้าไปในก้นหลุมอย่างแรง
“ปัง!”
ราวกับไข่ที่ถูกทุบจนแตกละเอียด
ในก้นหลุมมีเพียงกองเลือดเนื้อ ไม่เห็นรูปร่างอะไรเลย ศพที่ไม่มีหัวและไหล่ครึ่งหนึ่งไม่เห็นเ
