างซิ่วเอ๋อไม่ใช่คนดีอะไรอยู่แล้ว คิดแต่จะอ่อยผู้ชาย เห็นคนเช่นท่านหมอเมิ่งแล้วจะไม่อ่อยได้อย่างไร!”
“ถ้าเจ้าพูดแบบนี้ ก็แสดงว่าจางซิ่วเอ๋อดูด้อยค่ากว่าแม่ม่ายหลิวด้วยซ้ำ สำส่อนเหมือนกัน ท่านหมอเมิ่งไม่ชอบแม่ม่ายหลิวแล้วไฉนไปชอบจางซิ่วเอ๋อได้?”
แม่หลินมองบรรดาสตรีที่ล้อมกันเป็นวงกลมก่อนจะกล่าวต่อ “ก็เพราะแม่ม่ายหลิวไร้น้ำยาน่ะสิ มีความสามารถสู้จางซิ่วเอ๋อไม่ได้ พวกเจ้าอย่าเอาแต่มองว่าจางซิ่วเอ๋อผอมแห้งแรงน้อย แต่คนเราดูแต่ภายนอกไม่ได้ ไม่แน่นะจางซิ่วเอ๋ออาจจะเกิดมากับความสามารถปรนนิบัติผู้ชายก็เป็นได้!”
“จริงสิ เมื่อครู่เจ้าบอกว่าจางซิ่วเอ๋อมีความสัมพันธ์กับบัณฑิตจ้าวไม่ใช่เหรอ? นั่นหมายความว่าอย่างไร?”
แม่หลินกล่าว “เรื่องนี้ข้าจะค่อย ๆ เล่าให้พวกเจ้าฟัง…..”
ก่อนหน้านี้เวลาแม่หลินพูดจาว่าร้ายจางซิ่วเอ๋อต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แต่ตอนนี้แม่หลินไม่กลัวว่าจะมีเรื่องกับจางซิ่วเอ๋อแล้ว ตัวนางเองยิ่งไม่กลัวจะเสียหน้า ลูกชายนางโดนจางซิ่วเอ๋อหลอกลวงจนหายไปแล้ว เวลาแบบนี้นางยังต้องสนสิ่งใดอีก?
ตอนนี้แม่หลินจะเล่าเรื่องจางซิ่วเอ๋อให้คนพวกนี้ฟังอย่างเปิดเผย
แน่นอนว่าเรื่องเหล่านี้เป็นสิ่งที่แม่หลินจับแพะชนแกะเอาเอง
แต่จาง
