บทที่ 282 ปั่นป่วน
ผู้ใหญ่บ้านซ่งปริปาก “เอาล่ะ เรามาคุยธุระสำคัญกันเลยดีกว่า!”
แม่เฒ่าเถาแทบกระอักเลือด แล้วเมื่อกี้ไม่ใช่ธุระสำคัญหรือ? นางโดนแม่เฒ่าซ่งรังแกมานะ ผู้ใหญ่บ้านซ่งลำเอียงเข้าข้างแม่เฒ่าซ่งชัด ๆ ทว่าถึงจะลำเอียง แม่เฒ่าเถาก็ว่าอะไรไม่ได้
แม่เฒ่าซ่งเป็นภรรยาของผู้ใหญ่บ้านซ่งนะ เขาย่อมปกป้องนางเป็นเรื่องธรรมดา
“ท่านหมอเมิ่ง เมื่อครู่นี้เจ้าบอกว่าอาการของแม่โจวและจางซานหยาไม่ค่อยดี แล้วชีวิตของพวกนาง…..” ผู้ใหญ่บ้านซ่งอยากจะถามให้แน่ใจ อย่าได้มีใครถึงแก่ชีวิตจริง ๆ เลย แม้ว่าเรื่องนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเขาก็เถอะ
ถ้ามีคนตายในหมู่บ้าน เขาในฐานะผู้ใหญ่บ้านก็จะเสียหน้าเหมือนกัน
“หากรักษาได้ทันท่วงทีก็พอรักษาชีวิตไว้ได้ แต่เด็กในท้องแม่โจว….เรื่องนั้น….ไม่อาจรับแรงกระทบกระเทือนอะไรได้อีกต่อไปแล้ว” ท่านหมอเมิ่งถอนหายใจพลางกล่าว
ที่ท่านหมอเมิ่งพูดครั้งนี้คือความจริง อาการของท้องแม่โจวไม่ค่อยคงที่มาตลอด ต่อให้ไม่ได้โดนอะไรไปจริง ๆ แต่ต้องมาตกอกตกใจแบบนี้บ่อย ๆ ก็ไม่ค่อยดีนักหรอก
“ลูกสะใภ้และหลานสาวผู้น่าสงสารของข้า ข้าจะทวงความยุติธรรมให้พวกเจ้า ผู้ใหญ่บ้านซ่ง เจ้าได้ยินแล้วนะ ตอนนี้อาการของพวกเขาไม่ค่อย