บทที่ 106 เล่นน้ำในบ่อน้ำพุร้อน
หลี่ลี่และหลิวเหมยเอ๋อร์ เข้าสู่บ่อน้ำพุร้อนในที่พักอู่หยางจวี้ ในบ่อมีหินสีเหลืองสว่างก้อนหนึ่งเปล่งแสงสีเหลืองนวลอ่อนๆ
ที่นี่ยังมีอัญมณีเรืองแสงชนิดอื่นๆ อีกหลายก้อน รู้ว่าหลิวเหมยเอ๋อร์ขี้อาย หลี่ลี่จึงไม่ได้เปิดอัญมณีอื่นๆ
เมื่อเขาเข้าสู่บ่อน้ำพุร้อน หลิวเหมยเอ๋อร์ได้แช่ตัวอยู่ในน้ำแล้วด้วยใบหน้าแดงก่ำ สีหน้าเธอแดงระเรื่อมาก ดวงตาคู่โตกะพริบไปมา ไม่รู้จะมองไปทางไหน
เห็นหลิวเหมยเอ๋อร์ ท่าทางเขินอายน่ารักหลี่ลี่ชอบใจมาก
ทั้งสองเคยสัมผัสเนื้อตัวกันมาก่อน แม้จะไม่ถึงขั้นวุ่นวาย แต่ก็สนิทสนมกันมากแล้ว อย่างไรก็ตามทั้งสองไม่เคยอาบน้ำด้วยกันมาก่อน ในบ่อน้ำหลิวเหมยเอ๋อร์จึงเขินอายมาก
ทั้งสองห่างกันราวสิบกว่าช่วงตัว หลี่ลี่เห็นหลิวเหมยเอ๋อร์ ไม่กล้าเข้ามาใกล้ จึงว่ายน้ำเข้าไปหาพลางยิ้มพูดว่า “เหมยเอ๋อร์ บ่อนี้ใหญ่จังเลยนะ อุณหภูมิน้ำก็ดีด้วย ถ้าเป็นฤดูหนาวก็คงอาบน้ำที่นี่ได้”
หลี่ลี่ตั้งใจเปลี่ยนเรื่องคุย เพื่อไม่ให้หลิวเหมยเอ๋อร์คิดถึงเรื่องที่อยู่ด้วยกันตามลำพัง
“อืม ที่นี่ดีมาก ตอนข้าเด็กๆ ชอบเล่นในบ่อน้ำใหญ่แบบนี้ที่สุด” หลิวเหมยเอ๋อร์พูดอย่างเหม่อลอย จู่ๆ ก็โผเข้าสู่อ้อมกอดของหลี่ลี่ “พี่ หลี่ลี่ ข้าคิดถึงท่านพ่อจัง”
น้ำตาร่วงลงมาอย่างเงียบๆ เย็นเฉียบ หยดลงบนอกของหลี่ลี่ สร้างความรู้สึกแตกต่างกับน้ำอุ่นในบ่อความรู้สึกร้อนรุ่มเต็มเปี่ยมอยู่ในอกของหลี่
