ดสายตาผ่าน ๆ ไม่ได้ตั้งใจมอง
เขามองเถี่ยเสวียนอย่างตั้งคำถาม
ก็ได้ยินเถี่ยเสวียนอ่านต่อ “ป้าย…..ป้ายวิญญาณแห่งเนี่ยหย่วนเฉียว”
ชายชุดเทา…..หรือก็คือเนี่ยหย่วนเฉียวบนป้ายวิญญาณนี้ได้ยินแล้วสีหน้าแข็งทื่อ ก่อนจะหันหลังไปเพ่งมองตัวอักษรบนป้ายวิญญาณ
เนี่ยหย่วนเฉียวพินิจพิเคราะห์อักษรพวกนั้น เนิ่นนานไม่ได้สติ
จางซิ่วเอ๋อเอ่ยทักสองคนนั้นที่นิ่งอึ้งไป “พวกเจ้ารู้จักเจ้าคนอายุสั้นคนนั้นเหรอ?”
เนี่ยหน่วนเฉียวเองก็คิดไม่ถึงว่าคนบนป้ายวิญญาณจะเป็นเขา เขาไม่โง่ขนาดที่คิดว่าแค่เป็นคนชื่อแซ่เดียวกันหรอก
เพราะเขาจำได้ถึงเรื่องก่อนหน้านี้ที่ตนเองแกล้งตายก่อนแต่งงานได้ นั่นก็ทำไปเพื่อที่ตนจะได้ไม่ต้องแต่งภรรยา!
เขาไม่เคยพอใจในสิ่งที่เนี่ยฟูเหรินจัดการ จึงไม่ทำตามที่นางสั่ง ให้แต่งงานกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นฟูเหรินน้อย เนี่ยฟูเหรินนี่พยายามหาทางยัดผู้หญิงให้เขาอยู่เรื่อยเลย
เขาจึงไม่สนใจแม้กระทั่งว่าผู้หญิงพวกนั้นชื่ออะไรแซ่อะไร
จึงไม่รู้ว่าคนที่เขาจะแต่งงานด้วยคือจางซิ่วเอ๋อ
เพราะเขาเคยไปสืบเสาะที่จวนตระกูลเนี่ยจนรู้ว่าที่จวนไม่มีฟูเหรินน้อย จึงคิดว่าตัวเองไม่ได้แต่งงาน
แต่คิดไม่ถึง…..
เขาแต่งภรรยาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
และทำให้จางซิ่วเอ๋อต้องกลายเป็นแม่ม่าย
เนี่ยหย่วนเฉียวมองจางซิ่วเอ๋อ ไม่รู้ว่าจะอธิบายให้จางซิ่วเอ๋อเข้าใจอย่างไรดี อธิบายเสร็จแล้วจะทำอย่างไรต่อ
ผ่านไปเนิ่นนาน เนี่ยหย่วนเฉียวจ
