บทที่ 176 นินทา
จางอวี่หมินรู้สึกร้อนรน จึงคิดจะคว้าแขนเสื้อคุณชายฉินไว้
แต่เด็กติดตามชุดเขียวยังอยู่! จะยอมให้จางอวี่หมินสมปรารถนาได้อย่างไร?
ขณะนั้นเขาก็เอื้อมมือมาขวางจางอวี่หมินไว้
หลีฮวากลับไม่ได้ทำอะไร เพียงมองแผ่นหลังของคุณชายฉินด้วยอาการละเมอเพ้อพก
ความมีสง่าราศีขนาดนี้ ขนาดเดินอยู่บนถนนลูกรังตามชนบทยังให้ความรู้สึกเหมือนมังกรเหนือคนเลย!
สุดท้ายจางอวี่หมินก็ล้มเหลวกับการเอาใจคุณชายฉิน แถมยังรอเก้ออยู่ตั้งนาน ตอนนี้จึงเกิดโทสะ นางกระทืบเท้าอย่างหงุดหงิดและพูดกับหลีฮวา “คุณชายฉินเป็นญาติบ้านข้า ช้าเร็วก็ต้องมาที่บ้านข้า ถึงตอนนั้นข้าค่อยไปพูดกับคุณชายฉินดี ๆ ……”
หลีฮวามองจางอวี่หมินยิ้ม ๆ ไม่ได้เปิดโปงคำโกหกโง่เง่าของจางอวี่หมิน
หลังจากจางอวี่หมินไปแล้ว หลีฮวามองเข้าไปในป่าผีสิงด้วยสายตามืดมนครั้งหนึ่งแล้วถึงยอมกลับไป
จางซิ่วเอ๋อเดินออกมาจากป่าผีสิง หลีฮวาไม่เห็นนางแต่นางเห็นหลีฮวา
ดูท่าตอนนี้หลีฮวาเข้าเป็นพวกเดียวกับจางอวี่หมินแล้ว คิดจะขุดหลุมให้นางกระโดดลงไป นี่ถึงกับไปนินทานางกับคุณชายฉิน
จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง นางไม่แยแสเลยสักนิด!
คุณชายฉินเหินห่างนางเพราะคนอื่นมองนางไม่ดีได้สิยิ่งดี!
จางซิ่วเอ๋อเดินไปทางบ้านตระกูลจ้าว เดินไปคิดไปว่าคืนนี้จะทำอะไรกินเพิ่มดี นางต้องชดเชยให้กระเพาะน่าสงสารของตัวเองที่กินข้าวต้มธัญพืชไป
หลีฮวามาถึงบ้านตระกูลสวี่ ผลักประตูเข้าบ้านไป
นางอยากจะน
