บทที่ 106 ไล่ผี
ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงแล้ว แต่เฒ่าหลี่กลับไม่อยู่ที่นี่ เขาคงออกไปรับงานที่อื่น
จางซิ่วเอ๋อจึงจ้างรถลากคันอื่นเดินทางเข้าหมู่บ้าน
พอรถลากเพิ่งมาถึงหน้าหมู่บ้าน จางซิ่วเอ๋อก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
ใครคนหนึ่งตะโกนแต่ไกล “จางซิ่วเอ๋อกลับมาแล้ว!”
จางซิ่วเอ๋อชะงักเล็กน้อย คนในหมู่บ้านนี้กระตือรือร้นที่จะเจอนางขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน? ตามปกติแล้วคนพวกนี้เห็นนางเป็นตัวซวยเสมอ และส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นฝ่ายเข้ามาทักทายก่อนหรอกแต่ไม่นานนักจางซิ่วเอ๋อก็พบว่าคนผู้นี้ไม่ได้กระตือรือร้นจะเจอนางแต่อย่างใด หลังจากเห็นนางแล้ว เขาก็วิ่งกลับเข้าไปในหมู่บ้านจางซิ่วเอ๋อขมวดคิ้ว สังหรณ์ใจไม่ค่อยดีแต่ไม่ดีอย่างไร จางซิ่วเอ๋อยังคิดไม่ออกก็จริงอยู่ที่จางซิ่วเอ๋อจะคิดออกได้อย่างไรว่าคนตระกูลจางจะสร้างเรื่องเก่งขนาดนี้? ถึงขนาดไปหาพวกลวงโลกมาไล่ผีให้นาง!ใช่แล้ว หลังจากที่หูครึ่งเซียนไปจากบ้านตระกูลจาง เขาก็ใคร่ครวญในเรื่องนี้และกลัวจะพลาดโอกาสดี ๆ วันรุ่งขึ้นจึงพาลูกชายตัวเองเข้ามาอยู่บ้านตระกูลจางลูกชายเขาอายุราว 30 ปี ปีก่อนภรรยาเขาเสียชีวิตด้วยอาการป่วยถึงจะบอกว่าเสียชีวิตด้วยอาการป่วย แต่คนตาดีต่างรู้หมดว่าภรรยาเขาโดนทำร้ายจนตาย!อยู่บ้านกันสองคนกินอยู่ไม่สะดวก เวลานี้มีโอกาสดี ๆ ได้มาอยู่ของตระกูลจาง กินของตระกูลจาง และมีคนคอยรับใช้ พวกเขาก็ต้องอยู่ที่นี่สิทำเป็นพูดให้ดูดีก็ว่าอยู่รอจางซิ่วเอ๋อก
