บทที่ 98 ตามคนมาไล่ผี
นางรู้ว่าเวลาแบบนี้ตัวเองต้องเอาเงินออกมาทำการไล่ผี อย่างไรเสียนางก็รักตัวกลัวตาย
แต่จะให้นางออกเงินเองนั้น นางไม่เต็มใจอย่างยิ่ง
นางจึงอยากบีบให้จางต้าหูรับภาระตรงนี้ไป อย่างไรเสียจางต้าหูก็เป็นพ่อของจางซิ่วเอ๋อ ถึงตอนนั้นให้จางต้าหูไปขอเงิน จางซิ่วเอ๋อก็ต้องให้บ้างถูกไหม?
พอคิดได้แบบนี้ แม่เฒ่าจางก็โวยวาย!
สภาพแม่เฒ่าจางเหมือนคนบ้า ไม่นั่งนิ่ง ๆ แต่กระโดดขึ้นกระโดดลงอยู่ในห้อง พลางส่งเสียงเอะอะ “ข้านี่รันทดจริง ๆ ลูกชายข้าไม่สนว่าข้าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร…”
จางต้าหูกลัวว่าแม่เฒ่าจางจะเป็นอะไรไปจริง ๆ เขาที่กตัญญูจนถึงขั้นโง่เขลาอยู่แล้วจะไม่ตกลงได้อย่างไร?
จางต้าหูจึงรีบบอก “ท่านแม่ ท่านเอาเงินมาให้ข้าก่อน ข้าจะไปตามคนมาไล่ผีให้ท่าน ส่วนเงินนั่นถือว่าข้ายืมท่านแม่ เดี๋ยวซิ่วเอ๋อกลับมาแล้วข้าจะไปขอจากนาง!”
สีหน้าแม่เฒ่าจางจึงดีขึ้นบ้าง นางควักออกจากกระเป๋า 10 เหรียญ
“ท่านแม่ ตามคนในเวลาดึกแบบนี้ 10 เหรียญคงไม่พอ” จางต้าหูกล่าวอย่างกลัวว่าจะตามคนมาไม่ได้
แม่เฒ่าจางยอมเสียเงินเพิ่มที่ไหนกัน? แต่ตอนนี้นางกลัวมากจริง ๆ นางรู้สึกเหมือนมีบางอย่างรอบ ๆ คอยจ้องมองนางอยู่ตลอด พอหลับตาก็จะนึกถึงเสื้อเปื้อนเลือดและต้นไม้คอเบี้ยว
พอนึกไปถึงข่าวลือต่าง ๆ เกี่ยวกับบ้านผีสิง แม่เฒ่าจางก็ตัวสั่นขึ้นมา
สุดท้ายแม่เฒ่าจางก็ต้องยอม คิดไปว่าอย่างไรเสียจางต้าหูก็ต้องหาทางไปเอาเงิน
