หยิบเข็มทิศฮวงจุ้ยออกมา ปักธงผ้าไว้บนรั้ว และเดินไปรอบ ๆ
เมื่อมองเข็มบนเข็มทิศฮวงจุ้ยที่ส่ายไปมา ต่อให้จางต้าหูไม่รู้เรื่องในด้านนี้ เขาก็มีสีหน้าหนักใจตาม
หลังเวลาผ่านไปเนิ่นนาน จางต้าหูจึงเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้ “ครึ่งเซียน บ้านเราเป็นอะไรไปขอรับ?”
หูครึ่งเซียนครุ่นคิด ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงกลัดกลุ้ม “เกรงว่าจะไม่ดี!”
จางต้าหูถามด้วยสีหน้ากังวล “อะไรไม่ดีหรือขอรับ?”
หูครึ่งเซียนหน้าตากลัดกลุ้ม “บ้านเจ้าไม่สงบ มีวิญญาณร้ายพัวพันกับคนในครอบครัวเจ้า! และเป็นวิญญาณร้ายที่เฮี้ยนด้วย!”
จางต้าหูได้ยินแบบนี้แล้วนึกถึงสภาพของพวกแม่เฒ่าจาง ก็บังเกิดความกลัวจับจิต
“ครึ่งเซียน ท่านจะแก้อย่างไรดีขอรับ?” จางต้าหูถามเสียงเครียด
หูครึ่งเซียนกวาดตามองจางต้าหู มองจนอีกฝ่ายขนลุก แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรที่เป็นประโยชน์ กลับผลักประตูก้าวเข้าไปในบ้าน
คนตระกูลจางในตอนนี้อยู่ในห้องหลักหมด มีเพียงสือโถวที่หลับอยู่ในห้องตัวเอง
หลังจากที่หูครึ่งเซียนเข้ามาแล้ว ตาข้างที่เหลือของเขาก็จ้องแม่เฒ่าจางเขม็ง และเอ่ยด้วยน้ำเสียงตกตะลึง “ตายแล้ว! เรื่องใหญ่แล้วทีนี้!”
แม่เฒ่าจางเองก็ตกใจสุดขีด ตอนเห็นหูครึ่งเซียน นางรู้สึกเหมือนได้ที่พึ่งพิง กำลังจะเอ่ยปากถามว่าตัวเองควรทำอย่างไรดี ขณะนั้นเองหูครึ่งเซียนก็หยิบยันต์เหลืองออกมาหนึ่งแผ่นแปะไปที่ศีรษะของแม่เฒ่าจาง
ไม่รอให้แม่เฒ่าจางได้มีปฏิกิริยา หูครึ่งเซียนหยิบกระดิ่งออกมาแ
