ร้อนไป ตอนนี้ข้าหาเงินได้แล้ว วันหน้าข้าจะจัดสินเดิมดี ๆ สักสองชุด คนละแวกนี้หรือจะไม่อยากมาสู่ขอพวกเรา?”
แม่เฒ่าโจวได้ฟังก็มีดวงตาเป็นประกายโล่งใจขึ้นไม่น้อย
จางซิ่วเอ่อเสริมอีก “ส่วนเรื่องท่านน้าเล็กก็ไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดสินเดิมให้ท่านน้าเล็กด้วย”
สำหรับจางซิ่วเอ๋อแล้วเงินทองเป็นของนอกกาย ถ้าดูแลครอบครัวแทนเจ้าของร่างได้ก็ถือเป็นเรื่องดี
แน่นอนว่าต้องเสียเงินให้กับคนที่คู่ควรเท่านั้น ถ้าเป็นแม่เฒ่าจางอยากมาใช้เงินนางหรือ? ไม่ต้องพูดเงินจำนวนมาก ๆ เลย แม้แต่แดงเดียวนางก็ไม่ให้!
จางซิ่วเอ๋อรู้เรื่องพวกนี้แล้วก็เห็นใจหนีจื่อมากขึ้น
ขณะเดียวกันก็แค้นตระกูลเนี่ยอย่างฝังจิตเพิ่มขึ้น
ว่าแล้วว่าคนตระกูลเนี่ยไม่ใช่คนดี! เฮอะ กลับไปแล้วนางจะตั้งป้ายวิญญาณให้คุณชายเนี่ย สาปแช่งคุณชายเนี่ยให้ตกนรกสิบแปดชั้นทุกวัน! ลงกระทะทองแดงทุกวันไปเลย!
แต่รู้เรื่องพวกนี้ก็ใช่ว่าจะไร้ประโยชน์เสียทีเดียว
อย่างน้อยตอนนี้สองพี่น้องก็เกลียดหยางชุ่ยฮวาไม่ค่อยลงแล้ว
สองคนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมคนตระกูลโจวถึงอดทนกับหยางชุ่ยฮวาขนาดนั้น ดูแล้วไม่ใช่กลัวหยางชุ่ยฮวาจริง ๆ แต่รู้สึกเศร้าใจในระดับหนึ่ง ที่พวกตนทำผิดต่อหยางชุ่ยฮวา
อย่างไรเสียแค่ให้หยางชุ่ยฮวาลำบากไปกับบ้านตระกูลโจวก็ผิดมากแล้ว ยังต้องให้หยางชุ่ยฮวาเอาสินเดิมมาช่วยรายจ่ายที่บ้านอีก
คนตระกูลโจวมีแต่คนซื่อ ๆ พอเป็นแบบนี้ก็ต้องรู้สึกติดค้างหยางชุ่ยฮวาไม่ใช่หร
