ยาเช่นกัน เนื่องจากในสำนักยามีนักปรุงยามากมาย เขาไม่สามารถรู้จักทุกคนได้ จึงถามว่า “ท่านคือ?”
ชายชราตอบ “ข้าคือเสวียนเหวย เป็นนักปรุงยาในศาลาเป่าตัน”
ดวงตาของหลี่ลี่เปล่งประกาย ศาลาเป่าตันเป็นสถานที่ระดับสูงสุดในสำนักยา นักปรุงยาที่นั่นมีมาตรฐานสูงที่สุด หากไม่มีประสบการณ์ในการปรุงยาหลายสิบปี อย่าคิดที่จะเข้าไปได้
“ที่แท้ก็คือนักปรุงยาเสวียน ข้าขอประทานโทษ! ท่านต้องการขายยาลูกกลอนให้ข้า ข้าต้องขอบคุณมาก แต่ข้ายังเด็ก ไม่มีหินวิญญาณมากนักนะ!”
หลี่ลี่เห็นว่าชายชราคนนี้เริ่มเปิดเผยจุดอ่อนที่เขาไม่สามารถปรุงยาได้ จึงทำให้ชายชราลำบากใจ
ใครจะรู้ว่าเสวียนเหวยหัวเราะและพูดว่า “ไม่เป็นไร ข้าเก็บสะสมยาลูกกลอนหลากหลายระดับไว้มากมาย แต่เดิมเตรียมไว้ให้หลานชายคนหนึ่ง แต่ใครจะรู้ว่าเด็กคนนั้นไม่เอาไหน เมื่อสองปีก่อนละเมิดกฎของสำนัก ถูกขับออกจากสำนักหมิงเยว่ ดังนั้นยาลูกกลอนเหล่านั้นของข้าจึงถูกทิ้งไว้เฉยๆ ข้าก็ไม่สามารถให้เจ้าฟรีๆ ได้ เหมือนกับว่าตั้งใจดึงดูดเจ้านักปรุงยาของห้องชั้นใน ข้าแค่ขายให้เจ้าเท่านั้น ส่วนราคารับรองว่าไม่ทำให้เจ้าซื้อไม่ไหว”หลี่ลี่ทันทีที่เข้าใจความคิดของชายชรา ที่แท้นี่ก็คือการขายกึ่งแถมนั่นเอง ยังบอกว่าไม่ใช่การประจบ นี่มันก็คือการประจบชัดๆ ดูเหมือนว่าชายชราผู้นี้น่าสนใจมาก สามารถสร้างสัมพันธ์ได้
หลี่ลี่หัวเราะร่าและเดินกลับไปที่โรงยาพร้อมกับชายชรา ในห้องของชายชราพบว่า
