ดอยู่พักหนึ่งก็ตัดสินใจได้
จางซิ่วเอ๋อถือว่าเป็นแกะตัวอ้วนเลยนะ มีปัญหากันตอนนี้คงไม่ดี
แม่เฒ่าซ่งจึงเอ่ยขึ้น “หลานฮวา ไปถามท่านพ่อเจ้าซิว่าบันไดนี่ให้ยืมได้ไหม?” ในขณะที่พูด แม่เฒ่าซ่งก็ส่งสายตาให้หลานฮวา
หลานฮวาก็อยากได้ดอกไม้ผ้า จะไม่เข้าใจความหมายของแม่สามีได้อย่างไร
นางจึงออกจากบ้าน เดินวนอยู่หลังบ้านตัวเองรอบหนึ่งแล้วกลับมาโดยไม่ได้ไปหาผู้ใหญ่บ้านซ่ง
“เขาบอกว่าดูแลเด็ก ๆ เป็นเรื่องที่ต้องทำอยู่แล้ว ถึงเวลาเจ้าอย่าลืมเอามาคืนก็พอ” หลานฮวาบอกเสียงอ่อนหวาน
แม่เฒ่าซ่งกล่าวยิ้ม ๆ “บันไดนี่ทำจากไผ่ ไม่หนักเท่าไหร่ เอ้า อยู่ตรงนู้นน่ะ เจ้าขนกลับไปใช้เองนะ แต่อย่าใช้จนพังล่ะ”
จางซิ่วเอ๋อกล่าวยิ้ม ๆ “ถ้าข้าทำพังจะชดใช้เป็นเงินให้”
แม่เฒ่าซ่งได้ยินแบบนี้ก็มีรอยยิ้มสบายใจ เวลานี้จึงไม่มีอะไรที่ต้องอิดออดอีก นางโบกมือพร้อมบอก “เอาไปเลย”
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
เอาของผูกมิตรคนให้ได้หลายๆ คนเข้าไว้นะซิ่วเอ๋อ เผื่อต่อไปจะได้มีแบคเพิ่มขึ้น
ไหหม่า(海馬)
