อยู่นาน ไม่เห็นเธอเข้ามา คิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าตัวเองปฏิกิริยามากเกินไปในวันนี้ น้องสาวก็ลำบากมามาก เขาควรไปทำหน้าบึ้งใส่เธอทำไมอีกแต่พอออกมาก็ได้ยินคนขับรถม้าบอกว่า เสินจื่ออี้ออกไปแล้ว“ออกไปแล้ว? ไปไหน?” คนขับรถม้าส่ายหน้า“ข้าก็ไม่รู้ คุณหนูเพียงแค่บอกว่ามีธุระนิดหน่อย แล้วก็ไปทางนั้น”เสินจั้นมองไปตามทิศทางที่คนขับรถม้าชี้ คิ้วเริ่มขมวดฝั่งนี้พระสนมเอกซวี่ที่ออกจากวัง ในที่สุดก็มาถึงที่นัดหมายนี่เป็นวัดร้างแห่งหนึ่งรอบด้านมีหญ้ารกปกคลุม ข้างในก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีคนหลังจากลงจากรถม้า พระสนมเอกซวี่ก็ให้จูหยูรออยู่ข้างนอก ตัวเองสูดหายใจลึกๆ และเดินเข้าไปเธอไม่รู้ว่าคนผู้นั้นจะมาปรากฏตัวหรือไม่ แต่ก่อนที่เธอจะมา เธอได้ให้คนไปส่งข่าวที่เก่าเหมือนเคย บอกว่าจะมาพบที่วัดร้างพระสนมเอกซวี่เพิ่งเข้าไป ที่หลังต้นไม้และพุ่มหญ้ารก เสินจื่ออี้ก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเมื่อสักครู่เกือบจะตามไม่ทันโชคดีที่รถม้าของพระสนมเอกซวี่วิ่งไม่เร็ว และเส้นทางนี้เธอก็พอคุ้นเคยแต่ พระสนมเอกซวี่คนเดียวมาที่นี่ทำอะไร?เป็นได้ว่าต้องมาเพื่อพบใครสักคนพบกับใครกัน?นึกถึงข่าวลือเกี่ยวกับพระสนมเอกซวี่ที่เกิดบ้าในช่วงนี้ เสินจื่ออี้ก็กล้าคาดเดาว่าคนที่พระสนมเอกซวี่จะพบ อาจเป็นคนที่เธอคิดไว้ในใจก็ได้!เสินจื่ออี้มองรอบๆ เตรียมจะเข้าไปในวัดร้างดูแต่ก่อนจะเข้าไป เพื่อความปลอดภัย เธอจึงสลักเครื่องหมายไว้บนต้นไม้ข้างนอกจากนั้นก็กำมือแ
