ห็นเสินจื่ออี้ถูกฮองเฮาปล่อยให้รออยู่ข้างนอก ต่างพากันปิดปากหัวเราะเยาะ“ถึงจะเป็นที่โปรดปรานขององค์รัชทายาท แล้วยังไงล่ะ? ท้องก็ไม่มีวี่แววอะไรตำแหน่งพราชายาองค์รัชทายาทก็ต้องเป็นของคนอื่นอยู่ดี”“นั่นสิ!”ท้อง…ดวงตาของเสินจื่ออี้ไหววูบเมื่อนึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ดวงตาของเธอวาววับ ริมฝีปากเม้มเล็กน้อยดังนั้น มีคนตั้งครรภ์ลูกของเสี่ยวเสวียนฉีจริงๆ หรือ?นึกย้อนไปถึงวันที่เธอตั้งคำถามกับเสี่ยวเสวียนฉี เขาไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนกับเธอเลยแม้สีหน้าของเสินจื่ออี้จะยังคงสงบนิ่ง แต่มือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกลับค่อยๆ กำแน่นขึ้นในที่สุดก็มีคนออกมารับเสินจื่ออี้เข้าไปข้างในในวังคุนอวี่ ฮองเฮายวนนั่งอยู่บนที่สูง กำลังพูดคุยกับคนข้างกาย ราวกับไม่เห็นเสินจื่ออี้เสินจื่ออี้ก็ยืนอย่างว่าง่ายอยู่กลางห้องโถงในขณะนั้น มีคนนำของบางอย่างมาให้ฮองเฮายวน“ฮองเฮา ของทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว พระองค์โปรดตรวจดู”เสินจื่ออี้เหลือบมองไป เห็นสมุนไพรและของบำรุงนานาชนิด หลายอย่างเป็นยาบำรุงชั้นดีสำหรับสตรีมีครรภ์เป็นสิ่งที่แม้จะจ่ายเงินมากมายก็หาได้ยากยิ่งนอกวังมีคนตั้งครรภ์ลูกของเสี่ยวเสวียนฉีจริงๆ หรือดังนั้น นี่คือจุดประสงค์ที่ฮองเฮายวนเรียกเธอมาในวันนี้ ต้องการให้เธอ ‘ถอยออกมาเมื่อรู้ว่าสู้ไม่ได้’ฮองเฮายวนยังคงไม่มองเสินจื่ออี้ แต่หันไปพูดกับคนข้างๆ ว่า: “อืม ส่งไปเถอะจำไว้ ต้องไม่มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย หากเกิดเรื่อง
