วี๋นำสมุดเล่มหนึ่งมาให้“นี่คือตำแหน่งใหม่ของเจ้า หากเจ้ายินยอมที่จะจากไป ข้าจะส่งเจ้าออกไป ให้ตัวตนใหม่แก่เจ้า เพื่อให้เจ้าได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ ข้ายังจะให้เงินตราแก่เจ้า รับรองว่าชีวิตที่เหลือของเจ้าจะมั่งคั่งร่ำรวย”อย่างไรก็ตาม หลังจากฮองเฮายวนพูดจบ สีหน้าของเสินจื่ออี้ก็ยังคงเรียบเฉยตลอด ยกเว้นช่วงแรกที่ซีดไปชั่วขณะเท่านั้น เธอไม่ได้มองสมุดนั้นแม้แต่แวบเดียวฮองเฮายวนรู้ว่าเธอไม่สนใจตำแหน่งหน้าที่พวกนี้ จึงเตรียมการมาอย่างดี“เจ้าคิดว่าการอยู่ข้างองค์รัชทายาท เจ้าจะได้อะไร?”“ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ตำแหน่งพราชายาองค์รัชทายาทจะไม่มีวันเป็นของเจ้าข้าเดาว่าสภาพร่างกายของเจ้าตอนนี้ คงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้” เพราะเสินจื่ออี้อยู่เคียงข้างองค์รัชทายาทมานาน หากตั้งครรภ์ได้ ก็คงตั้งครรภ์ไปแล้ว“ถ้าเช่นนั้น สุดท้ายเจ้ายังเหลืออะไร? ความรักจากองค์รัชทายาทงั้นหรือ? อย่าฝันเลย ชายที่จะเป็นฮ่องเต้ จำเป็นต้องแผ่ความเมตตาอย่างทั่วถึง ไม่อาจให้ความรักแก่หญิงคนเดียวได้!” พูดถึงตรงนี้ สายตาของฮองเฮายวนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเธอยิ้มเย็น ราวกับกำลังหัวเราะเยาะตัวเองเมื่อเงยหน้าขึ้น สีหน้าของเธอกลับเป็นปกติแล้ว เธอสะบัดชายเสื้อฉลองพระองค์!“นี่คือโอกาสครั้งสุดท้ายที่ข้าให้เจ้า จะตัดสินใจอย่างไร! ก็แล้วแต่เจ้า!”ฮองเฮายวนถอยให้มากที่สุดแล้ว หากเป็นพระสนมเอกซวี่ คงจัดการกับเสินจื่ออี้ไปแล้ว การที่เธอทำแบบนี้ ถ
