ม่ทราบเลย” ดูเหมือนฮองเฮาจงใจไม่ต้องการให้มีคนรู้นึกอะไรขึ้นได้ เยว่เมอจึงถาม!“เอ่อ องค์รัชทายาท เรื่องของเว่ยราน พระองค์บอกคุณหนูใหญ่แล้วหรือยัง?”เสี่ยวเสวียนฉีชะงักฝีเท้า สีหน้าเคร่งเครียด จากนั้นก็เม้มริมฝีปากแน่น แล้วเร่งฝีเท้าเร็วขึ้นกว่าเดิม!!เยว่เมอ: “…”พระเจ้า! ทำไมองค์รัชทายาทถึงได้ลืมเรื่องสำคัญขนาดนี้!เพื่อให้การแสดงสมบทบาท องค์รัชทายาทไม่ได้บอกฮองเฮาถึงตัวตนที่แท้จริงของเว่ยราน คุณหนูใหญ่ถูกเรียกตัวไปพบ คงจะต้องได้ยินบางสิ่งที่ไม่ควรได้ยินแน่!ความจริงก็ไม่ใช่ความผิดของเสี่ยวเสวียนฉีทั้งหมด วันนี้เขามีเวลาอยู่กับเสินจื่ออี้ตามลำพังน้อยมาก ทุกครั้งที่พูดก็พูดได้ไม่กี่ประโยค วันนี้เขาตั้งใจจะบอก แต่ตอนนั้นเสินจื่ออี้กับเสินจั้นกำลังพูดอะไรกันอยู่ไม่รู้ อารมณ์กำลังเดือดดาล เสินจื่ออี้ยังผลักเขาออกไปอีก จึงทำให้เรื่องล่าช้าไป!ขณะที่เสี่ยวเสวียนฉีรีบร้อนมาถึงวังคุนอวี่เสินจื่ออี้เพิ่งออกมาจากวังคุนอวี่พอดี
