แต่ก็ใกล้ “ฉากนั้น” เข้ามาแล้วในขณะที่รถม้ากำลังวนอยู่ในเมือง บนหอคอยสูงในเงามืด มีดวงตาเรียวยาวคมกริบและเย็นชาคู่หนึ่งกำลังมองลงมาดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเมืองจากจุดสูงสุดชายคนนั้นนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท้ซือ มือหนึ่งถือถ้วยชาเย็นชืด อีกมือหนึ่งยันขมับในความมืด ริมฝีปากสีแดงของเขามีรอยยิ้มเย็นชาจางๆ เสื้อคลุมสีดำบนร่างพลิ้วไหวในลมราตรี สร้างเส้นโค้งที่น่ากลัวยิ่งกว่าการลอบสังหารในความมืดยามค่ำคืนนี้!เหมือนกรงเล็บชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ในความมืดยิ่งกว่าของราตรีนี้…“องค์ชาย พวกนั้นติดกับจริงๆ” ผู้ใต้บังคับบัญชาข้างๆ กล่าวมุมปากของเสี่ยวเสวียนฉีแย้มรอยยิ้มเย็นชาและโหดร้าย“องค์ชายช่างเหนือชั้นจริงๆ สืบรู้จากการเคลื่อนไหวของเหอซุ่ยช่วงนี้ว่าพวกนี้จะลงมือเร็วๆ นี้ คืนนี้จงใจรอให้พวกเขาลงมือ แล้วจะได้จับพวกมันพร้อมกันทั้งหมด!”ใช่แล้ว หลายปีในการหนีความตายจากการเดินเลียบขอบความตายนับครั้งไม่ถ้วนสิ่งที่เสี่ยวเสวียนฉีเก็บกลับมาไม่ใช่แค่ชีวิตนี้เท่านั้นคนอื่นรู้ว่ามีคนแนบแฝงอยู่ข้างกายเขา อีกด้านหนึ่ง เขาก็สามารถใช้มันเพื่อหาร่องรอยของอีกฝ่ายได้เช่นกันที่เก็บเหอซุ่ยไว้ ก็เพราะเหตุนี้!ยิ่งไปกว่านั้น เขาต่อสู้กับคนแอบอยู่เบื้องหลังมาหลายปี ก็นับว่าเข้าใจอีกฝ่ายพอสมควรสายลับที่แฝงอยู่ฝั่งฮ่องเต้ฉงหมิงถูกเปิดโปงแล้ว อีกฝ่ายจะไม่มีทางปล่อยไป จะต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม!จากมุมของเสี่ยวเสวียนฉีตอนนี้ เขาสามารถมอ
