ช่นกัน ลึกล้ำเกินคาดเดา……ฮองเฮายวนกลับมาที่วังคุนอวี่ ก็ได้ยินว่าหลังจากที่ตนออกไป พระสนมเอกซวี่ก็ไปที่วังเฉิงเฉียนทันทีหลายปีมานี้ก็เป็นเช่นนี้เสมอ ประหนึ่งกลัวว่านางจะกลับมาคืนดีกับฮ่องเต้ฮองเฮายวนยังได้ยินว่าฝ่าบาทพระราชทานรางวัลอะไรบางอย่างให้กับนาง ตอนออกมา พระสนมเอกซวี่ดูดีใจมากจนแม้แต่บ่าวเล็กๆ ที่เฝ้าเวรอยู่หน้าวังเฉิงเฉียนยังได้รางวัลไปด้วยสำหรับเรื่องเหล่านี้ ฮองเฮายวนเห็นกันจนชินแล้ว ตอนนี้ได้ยินก็แค่แสยะยิ้มอย่างดูแคลนแสแสร้งก็คือแสแสร้งนั่นแหละ!“นายหญิงอย่าได้คิดมาก พระสนมเอกซวี่ก็มีนิสัยเช่นนี้ ทุกครั้งที่นายหญิงไปเข้าเฝ้าฝ่าบาท นางจะต้องไปตาม เหมือนกลัวว่าจะมีใครแย่งอะไรไปจากนาง” คุณป้าชิงไต้ที่อยู่ข้างๆ กล่าวฮองเฮายวนไร้สีหน้า: “รู้ว่านางเป็นคนแบบไหน จะไปใส่ใจอะไร ก็ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อย”หากนางอยากแย่งก็ปล่อยให้นางไปแย่ง ฮองเฮายวนในปัจจุบันมองทะลุหลายสิ่งแล้ว และไม่มีความคิดที่จะไปแข่งขันหรือต่อสู้อีก นางเพียงปรารถนาให้เส้นทางของรัชทายาทราบรื่น และสามารถสืบราชบัลลังก์ได้อย่างราบรื่น ส่วนเรื่องอื่นๆปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม!แต่เมื่อได้ยินว่า หลังจากพระสนมเอกซวี่ไปเฝ้า อารมณ์ของฮ่องเต้ฉงหมิงดีขึ้นไม่น้อย ใบหน้าก็มีรอยยิ้มมากขึ้น ฮองเฮายวนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย“เอาละ ส่งข่าวไปให้ตระกูลเว่ยด้วย”การเลื่อนพิธีอภิเษกสมรส ยังต้องให้คำอธิบายกับตระกูลเว่ยด้วยฮ่องเต้ฉงหมิงไม่เต็ม
