ไม่ได้ปฏิเสธที่นี่เป็นภูเขาและลำธาร รอบๆ เต็มไปด้วยพืชพรรณเขียวขจี หายใจเข้าลึกๆ รับอากาศบริสุทธิ์ สบายกว่าอยู่ในบ้านมาก“น้ำที่นี่เย็นสบายจัง ไหลลงมาจากภูเขาลูกนี้ใช่ไหม?” เสินจื่ออี้นั่งอยู่ริมลำธาร พูดเหมือนไม่ได้ตั้งใจ “ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยรู้เลยว่ามีสถานที่ที่สงบเช่นนี้”“ใช่แล้วค่ะ คุณหนู ป่าเขาแถบนี้ทั้งหมดเป็นเขตขององค์ชายสี่ คุณหนูสามารถเที่ยวเล่นได้ตามใจ…” เมื่อรู้ตัวว่าพูดมากเกินไป เสี่ยวเถาก็หยุดพูดทันที“บ่าวจะไปหยิบของว่างและชามาให้คุณหนู การรักษาตัวต้องบำรุงร่างกายให้ดี”เสี่ยวเถาเดินกลับไปยังรถม้า เสินจื่ออี้ที่ใบหน้าสงบนิ่งและมีรอยยิ้ม ก็เปลี่ยนไปทันที
