องพักฟื้นอยู่ตลอด ทำให้ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ชั่วคราว ฝ่าบาทจะไปรับนางในฮูกงที่อื่นมาด้วยการบีบบังคับจากขุนนางและไท่โฮ่วหรือต่อมาฮองเฮาก็ตั้งครรภ์องค์รัชทายาทในที่สุด ตอนนั้นฝ่าบาททรงดีพระทัยมากแต่ความสุขก็อยู่ไม่นาน องค์รัชทายาทก็เกิดเหตุขึ้นอีกนี่ก็เป็นปมในใจของฝ่าบาทและฮองเฮามาหลายปีหวังจริงๆ ว่าเจ้านายทั้งสองจะเปิดใจพูดคุยกันและกลับมาดีกันเสียทีภายใต้การดูแลของฮองเฮายวน อาการไอของฮ่องเต้ฉงหมิงค่อยๆ ทุเลาลง“เมื่อฝ่าบาททรงดีขึ้นแล้ว ข้าก็จะกลับไปแล้ว”ฮองเฮายวนหันหลังจะเดินออกไป ฮ่องเต้ฉงหมิงคว้ามือนางไว้ “เจ้าไม่อยากจะพูดคุยกับเราดีๆ บ้างเลยหรือ?”“เฮ้อ เจ้าให้เราอธิบายอย่างไร ตอนที่รัชทายาทหายไป เราก็กังวลเหมือนกับเจ้า”“แต่เราเป็นฮ่องเต้ ต้องให้ความสำคัญกับราชการแผ่นดิน และเรื่องของพระสนมเอกซวี่ ช่วงนั้นเราไม่ได้ไปหานางเลย แล้วก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์กับนาง… ไม่รู้ว่าทำไมเจ้าถึงได้พูดเรื่องนี้บ่อยนัก”เมื่อนึกถึงเรื่องในอดีต สีหน้าของฮองเฮายวนดูแย่มากตอนนั้น เสี่ยวเสวียนฉีถูกขโมยตัวไปไม่นาน นางยังจมอยู่ในความโศกเศร้าไม่สิ้นสุด นี่เป็นโอรสที่นางตั้งครรภ์มาอย่างยากลำบาก และยังทำให้ร่างกายนางเสียพลัง ต่อไปก็ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีกแต่ในตอนนั้น ฮ่องเต้ฉงหมิงไม่เพียงไม่มาปลอบใจนาง แต่กลับไปหาพระสนมเอกซวี่ซึ่งเป็นสิ่งที่ฮองเฮายวนเห็นด้วยตาตัวเองเห็นด้วยตาตัวเองว่าฮ่องเต้ฉงหมิงอยู่บนเตียงกั