าจะทำให้เจ้าเจ็บยิ่งกว่าความตาย!”ดวงตาของเขาแดงก่ำ เปล่งประกายน่าหวาดกลัวทำให้คนคนนั้นสะดุ้งด้วยความหนาว!ชายคนนั้นไม่พูดอะไร แต่สายตากลับชำเลืองไปทางผนังด้านข้างเป็นระยะเสี่ยวเสวียนฉีหรี่ตาลง โยนเขาทิ้งไป แล้วก้าวยาวๆ ไปที่ผนังเขาเคาะดูก่อน และพบว่าข้างในว่างเปล่าจริงๆดูเหมือนจะเป็นตรงนี้แน่นอน!และในตอนนั้นเอง องครักษ์ลับที่เขาโยนลงพื้นกลับยิ้มประหลาด หยิบมีดเล็กๆ ที่ซ่อนไว้แทงมาที่หลังของเสี่ยวเสวียนฉี!เสี่ยวเสวียนฉีเบิกตากว้าง ก่อนจะหลบไปทางด้านข้าง และเริ่มต่อสู้กับคนผู้นี้อีกครั้ง!ในตอนนั้นเอง เขาพลันหัวเราะเยาะออกมา!“ที่แท้ก็เป็นพวกเจ้านี่เอง”หลายปีที่ผ่านมา คนพวกนี้ตามล่าเขาและพยายามฆ่าเขาอยู่ตลอด!เพราะมีเพียงคนพวกนี้เท่านั้น ที่ตั้งแต่เขาเกิดมาก็พยายามทุกวิถีทางที่จะเอาชีวิตเขา!ชายคนนั้นสู้อย่างเต็มกำลัง ปะทะกับเสี่ยวเสวียนฉีจากในตำหนักจนออกไปข้างนอกและเพราะช่องว่างชั่วขณะนี้เองสิ่งที่เสี่ยวเสวียนฉีไม่รู้ก็คือ อีกคนหนึ่งได้ฉวยโอกาสปรากฏตัวและแอบเข้ามาในตำหนัก…เมื่อเขาจัดการคนนั้นเสร็จและกลับมา ประตูห้องลับถูกเปิดออกแล้ว และทั้งเสินจื่ออี้และฮ่องเต้ฉงหมิงก็หายไป โดยทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตาเท่านั้น!สายตาของเสี่ยวเสวียนฉีเย็นชาน่ากลัว กำหมัดแน่นจนเกิดเสียง!“องค์รัชทายาท!”ในตอนนั้น เยว่เมอก็กลับมาด้วยเขารายงาน: “คนพวกนั้นกินยาพิษฆ่าตัวตายกันหมดแล้ว!”เยว่เมอเพิ่งเห็นใบหน้าข
