ดีนี้ใหม่… ไอๆๆ!”เสินจื่ออี้ที่กำลังจะหลับไปเพราะอาการบาดเจ็บรุนแรง พลันตื่นตัวขึ้นมาเธอคิดว่าตัวเองได้ยินผิดไป“จริงหรือ? ฝ่าบาท!”ฮ่องเต้ฉงหมิงมองเธอ สีหน้าเป็นปกติ “จริง แต่เจ้าต้องรู้ด้วยว่า เงื่อนไขคือเจ้าและข้าต้องมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่ หากเจ้าปกป้องชีวิตตัวเองไม่ได้ เรื่องของตระกูลเสินก็…”“ข้าจะมีชีวิตรอด ข้าจะต้องรอด…” เธอจะต้องมีชีวิตรอดแต่ทำไม สายตาของเธอถึงได้พร่าเลือนขึ้นเรื่อยๆในหูเหมือนมีเสียงของฮ่องเต้ฉงหมิงที่ค่อยๆ ดังขึ้น แต่ก็เหมือนค่อยๆ ไกลออกไป“เด็กสาวตระกูลเสิน! เด็กสาวตระกูลเสิน!”เธออยากจะลืมตาขึ้น แต่ช่างเหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยนักเธอเหมือนจะเห็นบิดาและมารดา กำลังโบกมือเรียกเธอจากในแสงสว่างเบื้องหน้าพ่อ แม่… ลูกไร้ความสามารถ ลูกไม่มีความสามารถพอ ช่วยท่านไม่ได้ ได้แต่มองท่านตายบนแท่นประหาร แม้แต่การส่งท่านก็ยังทำไม่ได้… พ่อ… ขอโทษ…
